அக்டோபர் 12, 2013

ஏன் இந்த மயக்கம்

வாசிப்பு பற்றி எத்தனை தடவை என் அனுபவத்தின் வழி எழுதியிருப்பேனோ தெரியாது. அதைப் பற்றோடு செய்தால் மனம் ஒருவழிப்படும், தன்னம்பிக்கையும் அதிகமாகும் என்பதாய் தோன்றும். தன்னம்பிக்கை என்பது உலகம் பற்றியும், தன்னைப்பற்றியும் ஒருவர் முழுதாய் அறியும் போது ஆழப்படுவதுமாகும். இப்படித்தான் கொஞ்சம் வாசிப்பில் மூழ்கிப்போவேன் அவ்வப்போது. 

Dune by Frank Herbert (Science Fiction), The Politics of Genocide by Edward S. Herman and David Peterson (Non-Fiction), Unbroken by Laura Hillenbrand - A World War II Story of Survival, Resilience, and Redemption (Based on a True story). 

ஆரம்பத்தில் ஒவ்வொரு புத்தகத்தையும் தனித்தனியாக அவ்வப்போது பொழுதுபோகாமல் தான் படிக்கத்தொடங்கினேன். பிறகு, ஒவ்வொன்றிலும் படிக்கும்போது அலுப்புத் தட்ட மாற்றி, மாற்றி படிக்கத்தொடங்கியாகிவிட்டது. படித்துக்கொண்டு போகத்தான் மூன்றுக்கும் இடையே உலகவரலாற்றை கற்பனையாகவும், சான்றுகளாகவும், தனிப்பட்ட அனுபவமாகவும் சொல்லப்பட்டது சுவாரஸ்யப்பட்டது. இந்த மூன்று வாசிப்பிலும் ஒரே முடிச்சு அவிழ்வது போலத் தோன்றியது. இருந்தாலும், இப்பதிவானது நான் வாசித்த இப்புத்தகங்கள் பற்றியல்ல. 

மூன்று புத்தகங்களிலுமே போர் என்பதும் அதன் ராஜதந்திரங்கள், அரசியல் சாணக்கியங்கள், எதிர்பார்த்த முடிவுகள், எதிர்பாராத விளைவுகள் பற்றியனவாக கவனத்தை ஈர்த்தன. இதெல்லாம் எப்படியோ ஈழத்தை எப்போதும் மனக்கண்முன் கொண்டுவந்து நிறுத்திவிடும் எனக்கு. ஏன் தொடர்ச்சியாக உலகில் விடுதலை வேண்டியோ அல்லது சுயநிர்ணய உரிமை வேண்டியோ போராடும் இனம் அல்லது மக்களின் உரிமையும், குரலும் நசுக்கப்பட்டே வருகிறது என்று எப்போதுமே ஒரு கேள்வி உண்டு. அதற்குப் பதில், உலகமயமாக்கல் என்பதும், ஒரு மண்ணின் சொந்த வளங்கள் அந்நியரால் சுரண்டப்படுவதுமே காரணங்கள் என்பது வெளிப்படையாய் தெரியாமல் பூசி மெழுகப்படும் உண்மை என்பதை அறைந்தாற்போல் சொல்லவும், யோசிக்கவும் வைக்கும் வாசிப்புகள் மூன்றும். 

இந்த வாசிப்பிலிருந்து கொஞ்சம் விலகி வென்றவர்கள் எழுதிய உலகவரலாற்றிலும் சில உண்மைகளைப் படிக்க நேரிடுவது அபூர்வம். அதில் ஒன்று எப்படி கொலம்பஸ் வட அமெரிக்காவை கண்டுபிடித்தார் என்பது. கொலம்பஸ் காலத்தில் ஐரோப்பாவில் இருந்த ஆட்சியாளர்களுக்கும், வியாபாரிகளுக்கும் அல்லது Elites க்கும் சீனாவின் Textile, Porcelain, Spices இதுபோன்றவற்றிற்காக அவர்களுடன் வியாபார ஒப்பந்தங்கள் செய்வது அல்லது அவர்கள் பிராந்தியஙக்ளைப் பிடிப்பது என்கிற நோக்கத்துடன் முனைந்தார்களாம்.

கொலம்பஸ்க்கோ நிறைய ஆர்வக்கோளாறு போல! அவர் உலகத்தின் வடிவம், சுற்றளவு கணக்கெல்லாம் ஒரு குத்துமதிப்பா கணக்குப்போட்டு ஸ்பெயின் ராஜ்யத்திடம் ஒப்படைத்தாராம். ஐரோப்பாவிலிருந்து ஆசியாவின் இவர்கள் விரும்பிய பகுதிகளுக்குச் செல்ல விரும்பினாலும் 8 ம் நூற்றாண்டில் மொஹமட்டின் ராணுவம் (மொஹமட் மறைந்தது 632 இல் என்கிறது மற்றொரு குறிப்பு) இஸ்லாமிய ஆட்சியில் (ஒட்டமன் ராஜ்சியம்) ஸ்பெயின், போச்சுக்கல் எல்லாம் இஸ்லாமியர்களின் ஆட்சியில் பிடிக்குள் வீழ்த்தப்பட்டதை ஓரிரு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு தான் இஸ்லாமியர்களிடமிருந்து மீட்டார்களாம் ஐரோப்பியர்கள். ஸ்பெயின், போர்ச்சுக்கல் 711ம் ஆண்டில் Umayyad Dynasty அல்லது உமாயட் பரம்பரையின் ஆட்சிவிஸ்தரிப்பில் அரபிய ராணுவத்தின் படையெடுப்பில் அவர்கள் வசமானதாய் ஃப்ரான்சிஸ் ஃபுக்குயாமா The Origins of Political Order இல் குறிப்பிடுகிறார். அந்தப் பகையின் தொடர்ச்சியால் கொலம்பஸ் அவர்கள் கடல் எல்லையைத் தாண்டிப்போவதில் இருந்த சிக்கல்களை சமாளிக்க இருந்த வழியாய் அட்லாண்டிக் சமுத்திரத்தை கடந்து போய் சீனாவை அடையலாம் என்று சொன்னாராம்.  ஐரோப்பாவில் எந்த ராச்சியத்திலும் யாருமே அவருக்கு Financial assistance கொடுக்காமல் இருக்க ஸ்பெயின் உதவியதாம். அதற்கும் அவர்கள் ராச்சியத்திலிருக்கும் ஒரு குழுவிடம் (Astronomy, Navigation, Natural Philosophy experts) அவர்களிடம் கொலம்பஸ் இன் கணிப்புகள் சரிதானா என்று சோதிக்கச்சொன்னார்களாம். 

அந்த குழுவிலுள்ளவர்களும் சோதித்துவிட்டு இவர் எப்படி இவருக்கு முன்னர் இருந்த அறிவாளிகள் சொல்வதையெல்லாம் கேள்விக்குள்ளாக்குவது என்று நினத்தோ என்னவோ கொலம்பஸ் கணக்கு தவறு என்றார்களாம். இருந்தாலும், ஸ்பெயின் ராஜ்யம் அதைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் இவரது சீனாவை, இந்தியாவை அடையும் முயற்சிக்கு ஃபைனான்ஸ் செய்தார்களாம். ஆனால், கொலம்பஸ் முயற்சி தோல்விதான். அவர் கண்டுபிடித்தது தான் வட அமெரிக்காவாச்சே. 

இன்றைய காலகட்டத்திலும் Biologists ’சிலர்’ Homogenocene க்கு முன்னோடி கொலம்பஸ் என்கிறார்களாம். இதைத்தான்  எளிய தமிழில் உலகமயமாக்கல் என்கிறார்கள்.  

கொலம்பஸ் சீனாவை, இந்தியாவை கண்டடையும் முயற்சி தோல்வியாக அந்தக்காலத்தில் கருதப்பட்டதால் ஸ்பெயின் அவருக்குரிய சலுகைகளை ரத்துசெய்துவிட்டதாம். இவரும் சளைக்காமல் ஸ்பெயின் சாம்ராஜ்யத்தின் மன்னருக்கு கடைசியாய் ஒரு கடிதம் எழுதினாராம். அதில் அவர் சொன்னது சீனாவின் ராச்சியத்தை கிறிஸ்த்துவமத்தை தழுவுபடி மாற்ற தன்னால் முடியும் என்று (1493 by Charles C. Mann). கொஞ்சம் சிரிப்பும் வந்தது இதைப் படித்த போது. 


அது எப்படியோ, ஆனால், இவர்கள் பின்நாட்களில் வட அமெரிக்காவை வந்தடைந்த ஆங்கிலேயர்களும் அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த செவ்வியந்திர்களை தங்கள் Church மூலம், அதாவது மத்தின் வழி தங்களை ஆள்பவராகவும், மாட்சிமை கொண்டவர்களாகவும் ஏற்றுக்கொண்டால், தங்களுக்கு அவர்கள் அடிமைசேவகம் செய்யாமல் சலுகைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு வாழலாம் என்று சொன்ன உண்மைக்கதைகள் வரலாற்றில் அதிகம் பேசப்படுவதில்லையாம். 


இதைத்தான் கொலம்பஸ் கண்டுபிடித்து இன்று அமெரிக்கா என்கிற பூவோடு சேர்ந்த நாராக இல்லாமல் நரகலாகவும் உலக மக்கள் பூராவும் நாற்றத்தையும் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. 


கொலம்பஸ் கண்டுபிடித்து அதன்வழி வந்த அமெரிக்கா இன்றுவரை எந்தவொரு போரிலும் நேரடியாகப் பாதிக்கப்படாதது என்றும்; ஆனால், அதேநேரம் 1959-2009 ம் ஆண்டுவரை அமெரிக்கா 29 நாடுகளில் மிகத்தீவிரமான ராணுவ நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டதாக குறிப்பிடுகிறார்கள் The Politics of Genocide ஆசிரியர்கள். 2009 ம் ஆண்டு என்றால் ஈழமும் அடங்குமோ என்று யோசிக்கவைக்கிறார்கள்.  The Politics of Genocide இல் லிபியா மற்றும் ஈழத்தின் இறுதிப்போரில் நிகழ்த்தப்பட்ட இனப்படுகொலையின் உச்சம் இரண்டையும் ஒப்பிட்டு தமிழர்களது இனப்படுகொலையானது எவ்வளவு மோசமாக கண்டும் காணாதது போல் நிகழ அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை ஒப்பிடுகிறார்கள். 

நாங்களும் தமிழின இனப்படுகொலை மிகத்தீவிரமாக முள்ளிவாய்க்காலில் முடுக்கிவிடப்பட்ட நாளிலிருந்து ஏன் ஐ. நா. தன் R 2 P, Responsibility to Protect என்கிற கோட்பாட்டை அப்பிடியே அமுல்படுத்தி ஈழத்தமிழினப் படுகொலையை தடுத்திருக்கவில்லை என்றெல்லாம் தமிழின சில அரசியல் ஆலோசகர்களால் அறிவூட்டப்பட்டோம். ஆனால், இப்போது தான் படித்து தெரிந்துகொண்டேன் அந்த R2P என்பது ஐ. நா. வின் பாதுகாப்பு சபையின் அனுமதிக்கு காத்திராமல் அமெரிக்கா போன்ற வல்லரசு ஒரு நாட்டின் மீது ராணுவ நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள திட்டமிடப்பட்டு கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு கோட்பாடாகும் (Doctrine) என்பதை. 

அமெரிக்காவானது தனது பொருளாதார நலன்களுக்காக மூன்றாம் உலக நாடுகளில் மக்களை அடிமைகளாக வைத்திருக்கும், மக்களின் உரிமைகளுக்கான எந்தவொரு அரசியல் பொறுப்பையும் ஏற்றுக்கொள்ளாத ஜனநாயகத்தை மதிக்காத ஆட்சியாளர்களை அந்தந்த நாடுகளில் வளர்த்தெடுத்து அதன்வழி சமத்துவமில்லா கட்டமைப்பை பேணிவருவதும், இனப்படுகொலைக்கு துணைபோவதும், தூண்டிவிடுவதுமான செயல்களைச் செய்துவருவதாக விளக்குகிறார்கள். 

இதெல்லாம் ஏன் என்னை யோசிக்கவைக்கிறது என்றால், இலங்கையின் வடக்கு மாகாணசபைத்தேர்தல் முடிவில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு வென்றவுடன் இனி தமிழர்களுக்கு எல்லா உரிமைகளும் பையப் பைய கிடைக்கும் என்கிற சிலரது வாதப்பிரதிவாதங்கள் தான். மாகாணசபை முதல்வராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாண்புமிகு விக்னேஸ்வரன் அவர்களது ஒரே இலங்கைக்குள் அதாவது ஒற்றையாட்சிக்குள் தீர்வும் அதற்கான ஈழத்துக்கவிஞர் காசி ஆனந்தனின் தமிழ் தேசியம் என்றால் தமிழ் தேசியம் என்பதை வலியுறுத்தும் அதேவேளை கொஞ்சம் அதிகப்படியான, வரம்புமீறிய வார்த்தைப் பிரயோகப் பதில்களும்; தமிழ்தேசிய கூட்டமைப்பை அதன் தலைவர்களின் சில அபத்தமான பேச்சுக்களுக்கு சப்பைக்கட்டு கட்டி பிழையைப் பிழையெனக் கூறாமல் மழுப்பும் சில தமிழின அரசியல் ஆலோசகர்களும் என் போன்றவர்களுக்கு பயத்தையே விளைவிக்கிறார்கள். 

இப்படித்தான் கனடாவின் தமிழ்தொலைக்காட்சியில் ஒரு அரசியல் களவிவாதம் ஈழம் பற்றி நடந்துகொண்டிருந்தது. அதில் எப்போதும் தமிழ்தேசிய கூட்டமைப்பை ஆதரித்து பேசும் ஒரு ஐயா ஒருவர் சொன்னார் விக்னேஸ்வரன் உண்மையிலேயே துணிச்சலானவர் என்று. எனக்கு இவர்கள் அளவுக்கு அரசியல் அறிவு இல்லை என்றாலும் ஆர்வக்கோளாறில் ஏன் என்று அறிய தொடர்ந்து கவனித்ததில் அறிந்தது என்னவென்றால், அவர் இலங்கை ஆட்சியாளர்களுக்குப் பயமில்லாமல் தமீழத் தேசிய தலைவரை “Freedom fighter" என்று சொல்லிவிட்டாராம். அடக்கொடுமையே என்றிருந்தது எனக்கு. விக்னேஸ்வரன் அதற்குப் பின் சொன்னது இந்திய மைய ஊடகங்களில் காணப்பட்டது அந்த ஐயாவின் கண்களில் படவில்லை போலும். பிரபாகரனை ராஜபக்‌ஷேக்களோடு ஒப்பிட்டு கொலையாளி ஆக்குவது தான் தமிழின அரைகுறை சாணக்கியம் என்பது ஒருவேளை என் சிற்றறிவுக்கு எட்டாமல் போய்விட்டதோ! இதுபோன்ற சில தமிழின அரசியல் ஐயாக்கள் பேச்சைக் கேட்டால் எனக்கு தலை சுற்றும். உங்களுக்கும் இப்படி தலைசுற்றினால் நீங்கள் என் இனம். 

இதுபோன்ற பேச்சுக்களால் இவர்கள் யாரை சந்தோசப்படுத்துகிறார்கள் என்கிற கேள்வியும் மனதில் எழும்பும். பதிலாய் அமெரிக்கா, இந்தியா என்பதைத் தவிர வேறொன்றும் தோன்றாது. இப்படி அமெரிக்காவை, இந்தியாவை மனம்குளிரச்செய்ய பேசுவதும், நாடகம் நடத்துவமே தமிழினத்தலைவர்கள் செயல் என்றால் உங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட மக்கள் ஆணைக்கு என்ன மதிப்பு. தமிழர்களின் தமிழ் தேசியத்தை மக்கள் கேவலப்படுத்துவதில்லை. அதை அவர்கள் இன்றுவரை மறக்கவுமில்லை. வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தின் வழி மக்கள் ஆணை வழங்கப்பட்ட தமிழ்தேசியத்தை இவர்கள் காக்கும் லட்சணம் அதன் எதிர்காலம் குறித்து பயம் கொள்ளச் செய்கிறது. 

வடக்கு மாகாணச் சபை முதல்வர் விக்னேஸ்வரன் அவர்களின் பதவியேற்பு விழாவும் அதன் இந்துமத அடையாளத்தூக்கல்களும் என்ன வகையான சாணக்கியமோ. அது அசூசையாகவே இருக்கிறது. தவறு என்னுடையதல்ல. ஏன் விக்னேஸ்வரனை மாகாணசபைத்தேர்தலில் போட்டியிட தேர்வு செய்யப்பட்டார் என்பதற்கு சம்பந்தன் ஐயாவின் விளக்கம் தந்தை செல்வா இருந்திருந்தால் என்ன செய்திருப்பாரோ, யாரை தேர்வு செய்திருப்பாரோ அதையே நானும் செய்தேன் என்பது. ஈழவிடுதலைக்காகப் போராடிய புலிகளை ஆங்காங்கே விக்னேஸ்வரன் மறைமுகமாகத் தாக்கிப் பேசுகிறார் என்கின்றன சில ஊடகச் செய்திகள். இப்படி, தந்தை செல்வாவின் தமிழ் தேசியம், புலிகள் கடைசிவரை கொண்ட கொள்கைக்காக உறுதியாய் இருந்ததென எல்லாத்தையும் ஆணவம் என்கிற ஒற்றைச் சொல்லில் கடந்துபோய்விட முடிவதில்லை எம்மால் சுலபமாய். 

உங்களைப்போல அரசியல் படிப்போ அல்லது சாணக்கியமோ கற்றவர்கள் அல்ல நாங்கள். உலகவரலாற்றை சான்றுகளாகவும், கற்பனை கலந்த கதைகளாகவும் படிக்கும் போது தெரிகிறது யாரை நம்பவேண்டும், யாருடைய சாணக்கியத்துக்கு தகுந்த பதிலடி கொடுக்கவேண்டும் என்பது. இவையெல்லாம் மாட்சிமை பொருந்திய பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயக அரசியல்வாதிகளான உங்களுக்குப் புரியாமல் போனால் அது தமிழர்களின் தலைகளை அல்லவா காவு கொள்கிறது. அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் ஒட்டுமொத்த தமிழினத்தையே ஏய்ப்பது உங்களுக்குப் புரியவில்லையா! இது புரியாமல் இருக்கிறீர்களா அல்லது புரிந்தும் நடிக்கிறீர்களா! 

ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் உலகம் என்பது உய்ய ஏதோவொரு புதுவழி கண்டுபிடிக்கப்பட்டுவிட்டதாகவும், இனி மானுடம் விடுதலை பெற்றுவிடும் என்பதும் சொல்லப்பட்டே வருகிறது. Tribal Society ஆக இருந்த மனிதகுலம் முன்னேறி ஜனநாயகத்தின் வழி எல்லா உரிமைகளையும் பெற்றுவிடுவார்கள் என்றெல்லாம் சொல்லப்பட்டாலும் இன்னும் அது பூர்த்தியாகவுமில்லை; மானுடம் விடுதலை அடையவும் இல்லை. கொலம்பஸ் கண்ட கனவுக்கு இன்னும் தீவிரமாக வடிவம் கொடுத்தபடி சுயநிர்ணய உரிமைப்போரையும், மக்கள் விடுதலையையும் நசுக்கியபடியே இருக்கிறார்கள் வல்லமை படைத்தவர்கள்.   ஆளும்முறைமைகளும், அதன் பிரதிநிதித்துவங்களும் குறைபாடுகளுடன் விளங்கும் பட்சத்தில் இதுபோன்ற வல்லாதிக்கத்தின் நிகழ்ச்சிநிரல்களுக்கு துணைபோகிறவர்களால் மனிதகுலத்துக்கு மீட்சியும் இல்லை, மாட்சிமையும் இல்லை. 


Image Courtesy: Google & TamilNet. 

3 கருத்துகள்:

வேர்கள் சொன்னது…

சில டாகுமெண்டரி படங்களில் காட்சிகள் நகர்ந்துகொண்டே இருக்கையில் பின்னணியில் ஒரு குரல் காட்சிகளை விளக்கி சொல்லிக்கொண்டே போகும் அப்படி இந்த கட்டுரையை படிக்கையில் அது சொல்லும் காட்சிகள் மனதில் படமாகிக்கொண்டே சென்றது
நன்றி,..... ரதி
உங்கள் எழுத்திற்கும் அதற்கான உழைப்பிற்கும்

வேர்கள் சொன்னது…

இவ்வளவு காலம் நான் எப்படி இதை கவனிக்காமல் விட்டேன்....:)

Rathi சொன்னது…

வேர்கள், நான் பதிவெழுததுவதில்லை என்று நினைத்து கவனிக்காமல் விடப்பட்டிருக்கலாம் :)

நன்றி :)