மார்ச் 05, 2013

இங்கிலிஷ் விங்கிலிஷ் - திரைவிமர்சனம்


இந்தப் படம் பற்றி ஏன் விமர்சனம் எழுதத்தோன்றியது என்றால், இப்படம் பற்றி நிறையப்பேசினார்கள், எழுதினார்கள், கட்டாயம் பார்க்கவேண்டிய படம் என்றார்கள். அதனால் என் இரண்டு சதங்கள் மட்டுமல்ல. இது பெண்கள் பற்றிய அவர்களின் self-esteem, சுயமரியாதை குறித்த படம் என்பதால் எழுதத்தோன்றியது.

மூன்றாம் உலகையும் முழுதாய் விழுங்கிவிட்ட உலகமயமாக்கல் வாழ்வியல் சூழலில் நடுத்தரவர்க்க குடும்பத்தலைவிகளின் சுயகெளரவத்தைச் சோதிக்கும் சவாலான ஆங்கில மொழி பற்றிய படம். சசி என்கிற ஸ்ரீதேவியின் பாத்திரப்படைப்பின் அறிமுகத்துடன் படம் ஆரம்பிக்கிறது. உலகமயமாக்கப்பட்ட கல்வித்திட்ட பாடவிதானங்களின், பாடசாலை நடைமுறைகளின் பின்னணியில் ஸ்ரீதேவி எதிர்கொள்ளும் சவால்களும், அதில் அவர் துவண்டுபோவதும் காட்சியாக்கப்படுவதில் தொடங்குகிறது கதைக்களம்.

தனது மகள் தன் வயதுக்குரிய குட்டி, குட்டி கெளரவங்களோடு தாயாராடு மல்லுக்கட்டுவதும், அம்மாவான ஸ்ரீதேவி அதில் சிக்கி மகளிடமே அவமானபடுவதும் இயல்பாய் அமைந்திருக்கிறது. சுட்டியாய் ஒரு மகன் அம்மாவுக்கு ஆறுதல். காலையில் சாப்பாட்டு மேசையில் குழந்தைகளோடு சாப்பிடுவது, இரவில் தனிமையில் மனைவியிடம் பேச்சுக்கு இடமில்லை ஒன்லி ஆக்‌ஷன் என்கிற  தனக்குரிய தேவைகளை எதிர்பார்க்கும் சராசரி Bread winner கணவர் என்பதைத் தவிர வேறேதும் தோன்றாத கதாபாத்திரம். அதற்கேற்றாற் போன்ற வசன அமைப்பு. மறுபடியும், காட்சியின் நீட்சி ஸ்ரீதேவி மறுநாள் காலையில் சமயலறையில் பிரசன்னமாவதோடு தொடர்வது கச்சிதம். கணவர் சின்னச் சின்ன விசயங்களில் மனைவியின் சுயகெளரவத்தை சுட்டுவிட தனக்குள் சுருண்டுபோன ஸ்ரீதேவி எப்படி அதிலிருந்து தான் குறித்த சுயத்தை கட்டி எழுப்புகிறார் என்பதே மீதிப்படம்.

தன் அக்கா மகள் கல்யாணத்துக்கு அமெரிக்கா போவதில் தொடங்கி ஸ்ரீதேவியின் ஆங்கில பேச்சாற்றலுக்கு அவர் இந்தியா திரும்பி வரும்வரை யார் யாரெல்லாம் positive reinforcement ஆக இருக்கிறார்கள் என்பதே மீதிக்கதை.
அஜித் கதாபாத்திரம் ஸ்ரீதேவிக்கு ஊக்கம் கொடுப்பது போலவே அமெரிக்க அதிகாரியிடம் எள்ளலாக அவர்கள் நாட்டு பொருளாதாரத்தை குத்திக்காட்டும் கொஞ்சம் உலக அனுபவம் உள்ள பாத்திரப்படைப்பு.

அமெரிக்காவில் ஆங்கிலம் கற்கும் காலத்தில் எதேச்சையாய் பிரான்ஸ் நாட்டு  ஆண் ஒருவர் ஸ்ரீதேவியின் பால் கவரப்பட்டு அவரை நெருங்குவதில் ஊடாடும் மெல்லிய காதல். ஆங்கிலம் கற்பது ஒன்றையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு அதை ஆரம்பத்தில் கவனிக்காத ஸ்ரீதேவி, பின்னர் தனக்குரிய மரியாதையை கொடுக்காத உறவுகள் பற்றிய மனக்குமுறலை தன் மொழியில் கொட்டக் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும் பிரெஞ் காரரிடம், ‘நல்லாருக்கில்ல, இப்பிடி புரியாமலே பேசிக்கிறது’ என்பதில் கொஞ்சம் நெருக்கமாகிறார்கள். பின்னர் வரும் காட்சி ஒன்றில் அவரும் ப்ரெஞ்சில் ஏதோ உருக்கமாய் சொல்வதும், அதை ஸ்ரீதேவி புரிந்துகொண்டாரா என்பது பார்வையாளரான எனக்குப் புரியாததும் கூட அழகு.  இவரும் நாயகியின் ஆங்கிலப் பேச்சுத்திறமையை மெச்சுவதில் தன் பங்கை செய்கிறார்.

தவிர, இந்த மெல்லிய காதலை நாயகி ஏன் கன்னாபின்னாவென்று பதட்டத்தில் வார்த்தைகளை கொட்டித்தான் மறுக்கவேண்டுமா, வழக்கமான சினிமாக்கள் போல. இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்கு இப்பிடியே காட்டுவார்களோ. இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக adult talk ஆக புரிந்துணர்வுடன் ஏன் ஸ்ரீதேவியின் கதாபாத்திரம் பேச முடியவில்லை. மற்றப்படி, அவர் சொல்லும் எனக்கு காதல் தேவையில்லை. எனக்கு வேண்டியது கொஞ்சம் மரியாதை என்பதை இன்னும் தெளிவாக பிரெஞ்காரரிடமே சொல்லியிருக்கலாமோ! அப்படிச் சொல்லியிருந்தால் அவரும் கடைசி வரை சோகமாவே முகத்தை வைத்திருப்பதை தவிர்த்திருக்கலாம்.



மற்றப்படி, வகுப்பில் எல்லோரையும் போல சர்வசாதாரணமாய் பிரெஞ்காரர் நாயகியை She is beautiful என்பதும்; தான் ஆங்கில வகுப்பில் அதிகம் விரும்பி வருவது நாயகிக்காகவே என்று இயல்பாய் சொல்வதும்; அதற்கு நாயகி கலாச்சார நயங்களோடு சங்கடப்படுவதும்; கூட இருந்த இந்தியர் நீ எப்படி ஒரு பெண்ணைப் பற்றி பொதுவெளியில் இப்படிப் பேசலாம் என்பதும் சமூகம் குறித்த குறியீடுகள். பிரெஞ்காரர் பாவம் ஙேஏஏஏ என்று பார்க்கிறார்.


இவர்களை விட, நாயகியான ஸ்ரீதேவியின் அக்கா மகள், மற்றும் ஆங்கில வகுப்பின் ஆசிரியர், கூடப்படித்தவர்கள் என எல்லோரும் ஸ்ரீதேவியின் ஆங்கிலத்தை பாராட்டி ஊக்கம் கொடுக்கிறார்கள். தான் ஆங்கிலம் கற்கும் முயற்சியில் இருக்கும் போது, சிறிய விபத்தாய் குழந்தைக்கு அடிபடும் இடத்தில் குழம்பும் அம்மாவின் பொறுப்பு குறித்த குற்ற உணர்வு, குழப்பம், அழுகை, கணவர் உனக்குள்ளேயே நீ தனியாய் சந்தோசமாய் இருக்கிறாய் என்னுமிடத்தில் அதிர்ச்சியாவது எல்லாம் சராசரிப் பெண்ணின் உருவகப்படுத்தல்கள்.

இதையெல்லாம் கடந்து வீடு விட்டு வெளியே வந்ததும் தான் சந்தித்த மனிதர்களின் வழி தன்னம்பிக்கையை வளர்த்துக்கொள்வது, தன் சொந்தமுயற்சியில் ஒரு அந்நிய மொழியை கற்பதும் பெண்களுக்கான செய்தி.

இறுதியாக, ஆங்கிலம் கற்கவேண்டுமென்றால் அமெரிக்காவுக்குத் தான் போகவேண்டுமா என்கிற கேள்வி மனதில் ஏனோ எழாமல் இல்லை. பொருளாதாரச் சிக்கலின்றி வாழும் ஒரு நடுத்தரவர்க்க குடும்பப் பெண்ணின் அன்றாடவாழ்வின் சுயகெளரவம் குறித்த சவால்கள் என்பதும்; பெண் என்பவள் தனக்குரிய சுயமரியாதையை தானே கட்டியமைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்பதைத் தவிர பெரிதாய் ஏதும் சொல்லத்தோன்றவில்லை படம் பற்றி.

படம்: கூகுள்

கருத்துகள் இல்லை: