பிப்ரவரி 21, 2013

பொய்களை வாங்கும் உலகம்!


ஒரு தனிமனிதனுக்கோ அல்லது ஒரு சமூகத்துக்கோ அநியாயம் நிகழ்ந்துவிட்டால் அதற்குரிய நியாயம் கிடைக்கவேண்டும் என்று பதைப்பதும், துடிப்பதும் மனித இயல்பு. இந்த அடிப்படையே தற்காலத்தில் எத்தனையோ  வழக்குகள், மற்றும் நடைமுறை வாழ்க்கை குறித்த பிரச்சனைகள் குறித்த தொலைக்காட்சித் தொடர்கள்  வெற்றிக்கு காரணம் என்கிறார்கள். தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் ஒருவருக்கு நியாயம் கிடைக்கும் என்று அது வழங்கப்பட்ட பரிமாணங்களைக் கொண்டு பார்வையாளர் ஒரு முடிவுக்கு வரலாம். சில சமயங்களில் ஏற்கனவே அறியப்பட்ட ஒரு வழக்கு அல்லது நிகழ்வு குறித்த பல்கோணப்பார்வையை கொண்டவர்களுக்கு அந்த தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி குறித்த பார்வைப் பரிமாணம் அதுவழங்கப்பட்ட கோணத்திலிருந்தும் மாறுபடலாம்.

தவறு ஒன்று இழைக்கப்பட்டது என்றாலே உடனடி நியாயம் கிடைக்கவேண்டும் என்னும் மனித இயல்பின் தன்மையே ஒரு சினிமா குறியீட்டு நாயகன் அல்லது நாயகி தன்வழியில் தீர்ப்பு வழங்கும் மசாலா சினிமாக்களின் வெற்றிக் குறியீடும் ஆகியும் போகிறது.


சரி, இதிலிருந்து விலகி நான் பேசவந்ததை பேசுகிறேன். இலங்கை என்கிற நாட்டில் தசாப்தங்களாக திட்டமிடப்பட்ட இனப்படுகொலைக்கு ஆளாகிக்கொண்டிருக்கும் ஈழத்தமிழினத்தின் இறுதித்தீர்வை நோக்கிய போராட்டமும் பல தசாப்தங்களாக தொடர்கிறது. ஈழத்தமிழர்களின் போராட்டக் களம் அந்த மண்ணைக் கடந்தும் சர்வதேச அளவில் அப்பிரச்சனை பேசப்படும் அளவுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பரிமாண வளர்ச்சியை கண்டிருக்கிறது, லட்சணக்கான அப்பாவிகளின் உயிர்ப்பலி, காணாமற்போனோர், மற்றும் விடுதலைக்காகப் போராடியவர்களின் தியாகம் என்பவற்றை உள்ளடக்கியபடி. 2009 மே மாதத்திற்குப் பிறகு இதற்கு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் சபையின் எத்தனையோ பிரச்சனைகளில் ஒன்றாக தவணைமுறையில் பேசப்பட்டு வருகிறது. ஈழப்பிரச்சனை பாலஸ்தீனப் பிரச்சனை போல் ஐ. நா. வின் பொதுச்சபையில் பேசப்படவேண்டியது. ஆனால், அவ்வாறு பேசப்படுவது கிடையாது.


முள்ளிவாய்க்காலில் இழைக்கப்பட்டது போர்க்குற்றம் என்கிற குறுகிய சட்டத்திற்குள் இப்பிரச்சனையை அடக்கியதோடு மட்டுமில்லாமல், ஏதோ தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இருந்த காரணத்தால் தான் அங்கே தங்கள் சொந்தமண்ணில் வாழ்ந்த தமிழர்களுக்கு எந்தவொரு அரசியல் உரிமையும் கொடுக்கமுடியவில்லை என்பது போல் நாடகமாடிய பெளத்த  சிங்கள  அரசாட்சியாளர்களுக்கு கொஞ்சம் நெருக்கடி. இயலுமானவரை Lobbying Group, International Crisis Group, இந்தியா, அமெரிக்கா போன்றோரது உதவியுடன் ஒருவேளை இதை தட்டிக்கழிக்கழிக்கலாமென்றால் மனித உரிமை அமைப்புகள் விடுவதாயில்லை. கூடவே பிரித்தானிய காட்சி ஊடகமான சனல் 4 வேறு கிடுக்கிப் பிடி போடுகிறார்கள். விளைவு இலங்கை ஆட்சியாளர்கள் வழக்கம் போல் தங்களைத் தாங்களே பாராட்டிக் கொள்ளும் கற்றுக்கொண்ட பாடங்கள் மற்றும் நல்லிணக்க ஆணைக்குழு என்கிற தென்னாபிரிக்கப் பாணியில் ஏதோ ஒரு குறைகளுடன் கூடிய அறிக்கையும் அதன் பரிந்துரைகளும் மனித உரிமைகள் சபையின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இடம்பெறும் நாடகம்.  நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவை மனித உரிமை அமைப்புகள் கூட்டாக அது சர்வதேச தரத்தை கொண்டதல்ல என்பதோடு மட்டுமல்ல அந்த அமைப்பின் அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.


இம்முறையும் எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் மறுபடியும் மனித உரிமை அமைப்பின் கூட்டத்தொடரில் இலங்கை விவகாரமும் பேசப்படும், நிகழ்ச்சிநிரலுக்கு ஏற்ப. நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் பரிந்துரைகளை அமுல்படுத்துவதற்கும், அதை பரிசீலனை செய்யவும் மறுபடியும் கால அவகாசம் வழங்கப்படும்.


பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எப்பொழுதுமே தங்களுக்குரிய நீதி தாமதமின்றி கிடைக்கவேண்டுமென்றே நினைப்பார்கள். ஆனால், அந்த நீதியை வழங்கும் ஜனநாயக பரிபாலனமும், நீதியலகுகளும் எவ்வாறு குறைபாடுகளைக் கொண்டது என்பது இலங்கையின் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி ஷிரானி பண்டாரநாயக்காவுக்கு கிடைத்த அனுபவமும் சாட்சி. இதுகுறித்த அடிப்படைகளை வசதியாய் ஒதுக்கிவிட்டு, இலங்கை அரசியல் யாப்பின் வழி தமிழர்களுக்கு மறுக்கப்படும் அடிப்படை உரிமைகளை மறந்துவிட்டு வெறுமனே நான்கு பரிந்துரைகளை அமுல்படுத்துவது தமிழர்களுக்கு கிடைக்கவேண்டிய இறுதித்தீர்வு நோக்கிய நடைமுறை அல்ல.

இதைப் பலமுறை எழுதியாகிவிட்டது என்றாலும் மறுபடியும் காலத்தின் தேவைகருதி, இலங்கை அந்நியப்படையெடுப்புக்கு முன் மூன்று தனித்தனி ராச்சியங்களை கொண்டிருந்தது. யாழ்ப்பாண ஆட்சி (Kingdom) 1215-1619 AD வரை நிலைத்திருந்தது என்பதும்; Colebroke-Cameron Reforms 1833 தான் மூன்று ராச்சியங்களையும் பிரிதானிய ஆட்சியில் ஒன்றிணைத்து அபிவிருத்திக்கான ஆட்சி அதிகாரத்தையும் சிங்களர்களிடம் கொடுத்தது என்பது வரலாற்று உண்மைகள். இதன் பிறகு சுதந்திர இலங்கையின் பெளத்த சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் காலத்துக்குக் காலம் அரசியல் யாப்பில் தமிழர்களுக்குரிய அடிப்படை உரிமைகளைக் கூட பறித்ததும், தாங்களே ஆளுவதற்கு ஏற்றவாறு யாப்பை மாற்றியமைத்ததும் வரலாறு. சுயநிர்ணய உரிமை குறித்து எந்தவொரு அரசியல்வாதியும் பேசமுடியாது என்கிறது இலங்கை அரசியல் யாப்பின் 6வது திருத்தச்சட்டம். இது தான் இலங்கை பேணும் ஜனநாயகத்தின் போலிமுகம்.

இலங்கை அரசியல் யாப்புக்கு முற்பட்ட வெளியக சுயநிர்ணய உரிமையையும் எமக்குரிய வரலாற்று நிலத்தையும் மீளக்கேட்டால் அது தவறு இல்லை. அதைப்போலவே, வரலாற்று ரீதியான சுயநிர்ணய உரிமையையும் தாண்டி ஒரு தனித்தேசிய இனமாக எங்களுக்கு ஐ. நா. சர்வதேச ஒப்பந்தங்களின் படி சுயநிர்ணய உரிமையை தீர்மானிக்கும் வாக்கெடுப்புக்கும் உரிமை உண்டு. ஆனால் இதெல்லாம் 2009 மே மாதத்திற்குப் பிறகு நிறையவே அரசியல் திசைதிருப்பல்களால் போர்க்குற்ற விசாரணை என்கிற ஒரு கோணத்தில் வேறு பார்க்கப்படுகிறது. போர்க்குற்ற விசாரணை தேவைதான், மறுக்கவில்லை. அத்தோடு சேர்த்து சமாந்தரமாக தமிழர்களுக்கான சுயநிர்ணய உரிமை குறித்தும் பேசவேண்டியது கட்டாயம் என்பது என் புரிதல்.


இந்த அடிப்படைகளை மாற்றித்தான் இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு உரிமை கிடைக்கவேண்டும். ஆனால், அதற்கு காலம் நிறைய எடுக்கும். இதெல்லாம் நான் அவ்வப்போது ஈழத்தமிழர்கள் குறித்த விடயங்களை அறியத்தரும் தமிழ் ஊடக அரசியல் அவதானிகள் சொல்வது. சில அரசியல் அவதானிகள் என்ன பேசுகிறார்கள் என்பது அவர்களுக்கே வெளிச்சம். அது ஒருபுறமிருக்க, இந்தமுறை ஐ. நா. மனித உரிமை சபைக் கூட்டத்தொடர் இடம்பெறும் போது அங்கே இலங்கை அரசின் பொய்ப்பிரச்சாரத்தை உடைக்க தமிழர்கள் அமைப்புகள் இருக்குமா என்றால், நான் வாழும் நாட்டிலிருந்து இரண்டே இரண்டு அமைப்புகள் பங்குபற்றும் என்கிறார்கள் தமிழ் ஊடகங்கள். ஒன்று, Canadian Centre for Tamils, மற்றது Lawyers Right Watch. இந்த அமைப்பைச் சார்ந்த பிரதிநிதிகள் தங்கள் செயற்பாடுகளை, மனித உரிமை சபையின் நடைமுறைகளை இலங்கை விடயத்தில் கொஞ்சம் அறியத்தந்தார்கள்.

இதில் நாடுகடந்த தமிழீழ அரச நிலைப்பாடுகள் என்னவென்றால், அவர்கள் இந்தமுறை இந்த நிகழ்வுகளில் கலந்துகொள்ளப்போவதில்லையாம். அவர்களின் நிலைப்பாட்டை உருத்திரகுமாரன் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒன்றில் விளக்கினார் போலிருக்கிறது. நான் தவறவிட்டுவிட்டேன். இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு தமிழர்களால் எப்படி தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்புக்கு எப்படி மக்கள் ஆணை வழங்கப்பட்டதோ அதே போல் தானே புலம்பெயர்தேசத்தில் ஜனநாயக வழியில் நாடு கடந்த அரசுக்கும் மக்கள் தங்கள் தார்மீக ஆதரவை ஈழம் நோக்கிய இறுதிதீர்வை நோக்கி முன்னெடுக்க வேண்டுமென்று ஆதரவு வழங்கினார்கள். இடையில் இவர்கள் இருவரது நிலைப்பாடுகளும் ஒட்டுமொத்த தமிழர்களையும் குழப்பமடையவே வைக்கிறது. கொடுக்கப்பட்ட மக்கள் ஆணையை நிறைவேற்றாதவர்களிடம் விளக்கம் கேட்கவேண்டியதும் எம் கடமை.

இதைத் தவிர்த்து மனித உரிமை கூட்டத்தொடரின்போது பிரித்தானிய காட்சி ஊடகமான சனல் 4 காண்பிக்கப்போகும் இன்னொரு இறுதிப்போரின் No Fire Zone இல் நடைபெற்ற போர்க்குற்றங்களின் காணொளி ஒன்றையும் காண்பிக்கும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. அது குறித்த எதிர்ப்பார்ப்புகளும் உண்டு. ஏற்கனவே அது இந்தியப் பாராளுமன்றத்தில் காட்டப்பட்டும் விட்டது. அதில் வரும் ஒரு சில காட்சிகள் குறித்த நம்பகத்தன்மையை குறித்து இந்திய உள்துறை அமைச்சர் சந்தேகம் எழுப்பியிருந்தார் என்பது தெரிந்ததே.

வழக்கம் போல் இலங்கை ஆட்சியாளர்கள் இதன் நம்பகத்தன்மை குறித்து கேள்வி எழுப்புவார்கள். அதை போலி என்றே தாங்களே ஆராய்ந்து அறிக்கை விடுவார்கள். அல்லது சென்ற முறை போல் "Lies Agreed Upon" என்கிற ஒரு பிரச்சாரப் படம் International Crisis Group இன் உதவியுடன் வெளியிடப்பட்டதாக இந்தத் தளம் சொல்கிறது.
 "This story starts in September of last year with a screening of “Lies Agreed Upon” – a government of Sri Lanka propaganda film which was expertly deconstructed by the International Crisis Group."
இந்த தளத்தின் இணைப்பை இங்கே கொண்டுவர இஸ்டமில்லை என்றாலும் தேவை கருதி இணைப்பை கொடுத்திருக்கிறேன்.

இதுபோன்ற பாலுக்கும் காவல். பூனைக்கும் காவல் என்கிற இரட்டை வேடதாரிகள் சொல்வதைக் கொண்டு இப்போது மீளிணக்கம் பிறகு சுயநிர்ணய உரிமை என்பதற்காகவா இவ்வளவு போராட்டம் இழப்பு எல்லாம். எதிர்வரும் மனித உரிமைகள் சபைக் கூட்டத்தொடரில் மீண்டும் இலங்கைக்கு எதிரான ஒரு தீர்மானம் அமெரிக்காவால் கொண்டுவரப்படலாம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. அதற்கு இந்தியா ஆதரவளிக்கும் என்றும் செய்திகள் கண்ணில் படுகின்றன. எல்லாமே போர்க்குற்ற சர்வதேச விசாரணையை மழுங்கடித்து, சுயநிர்ணய உரிமைக் கோரிக்கையை கைவிடவேண்டும் தமிழர்கள் என்பதே காரணம் என்கிறார்கள் சர்வதேச அரசியல் தெரிந்தவர்கள்.
ஈழத்தமிழர்களுக்கு சுயநிர்ணய உரிமை கிடைப்பதில் நடைமுறைச் சிக்கல்கள் உண்டு. அது நீண்ட நாட்கள் எடுக்கலாம். இதெல்லாம் யதார்த்த உண்மைகள் என்றே கொண்டாலும், எப்படி தெற்கு சூடானுக்கு விடுதலை கிடைத்தது! அதையும் கொஞ்சம் கருத்திற்கொள்ளலாமே. சர்வதேச போர்க்குற்ற விசாரணை  தேவை என்கிற அதேவேளை சுயநிர்ணய உரிமையையும் முன்னிறுத்தி பேசலாமே அரசியல் தெரிந்தவர்கள்.
இதற்கு மேல் எனக்கும் சொல்ல ஏதுமில்லை. மீதியை மனித உரிமைகள் கூட்டத்தொடர் நடக்கும் போது காணவேண்டியது தான். நீதி வேண்டுமென்று ஏங்கிக் கிடக்கும் ஈழத்தமிழனுக்கு மனித உரிமைகள் சபையின் செயற்பாடுகள் நிச்சயம் குறியீட்டு திரை நாயக, நாயகிகள் போன்ற வெற்றுத்தோற்றமே என்பதையும் ஜீரணிக்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது.
Image: Google.

2 கருத்துகள்:

sorupan சொன்னது…
இந்த கருத்து வலைப்பதிவு நிர்வாகியால் நீக்கப்பட்டது.
Rathi சொன்னது…

நன்றி, சொரூபன். குறித்துக்கொண்டேன்.