நவம்பர் 25, 2013

மாவீரர் நாளும் தமிழர் ஒற்றுமையும்!


வரலாறு அதன் அசைவியக்கத்தின் வழி மானுடவிடுதலைக்காய் சாதாரணர்களை சரித்திரநாயகர்களாக்கி பெரும் திருப்பங்களை, பிரளயங்களை உருவாக்கிச் செல்லும். உலகமே எப்போதும் வரலாற்று அச்சாணியின் சுழற்சியில் தான் தன்னை நகர்த்திக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த வரலாற்றுச் சுழற்சியில் எத்தனையோ இனங்களைப் போல, மக்கள்குழுக்களைப்போல தமிழர்களுக்கும் ஒரு தனித்தவரலாறு, அவர்தம் தனித்தன்மையோடு கூடிய அரசியல், பொருளாதார, நில, பண்பாட்டு, சமூகக்கட்டமைப்பும் அதுசார் வாழ்வியலும் மொழியும் கூட உண்டு. இவற்றின் மாட்சிமையும், மீட்சியும் தான் இலங்கை என்கிற நாடு பிரித்தானியக் காலனியாதிக்கதிலிருந்து விடுதலைவாங்கிய நாள்முதற்கொண்டு தமிழர்களுக்கு உரிமைகளாக மறுக்கப்பட்டும் வருகிறது. 

ஈழத்தில் தமிழர்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட அரசியல் உரிமைகளுக்காகப் போராடியவர்களுக்கு அவப்பெயர் சூட்டிப்பார்க்க நினைக்கும் மனட்சாட்சியைத் தொலைத்தவர்கள் ஒருபுறமிருக்க, அனேகமாக ஒட்டுமொத்த உலகத்தமிழினமும் அவ்விடுதலைப் போராளிகளை கார்த்திகை 27 இல் வருடந்தோறும் நினைவுகூருகிறது. போரில் இறந்தவர்களுக்கான மரியாதை செலுத்துவதென்பது ஒரு சாதாரண மனிதாபிமான உணர்வு. அந்த உணர்வைக்கூட மதிக்காத சிங்கள பெளத்த பேரினவாதப்பிடியில் இன்றும் சிக்குண்டு கிடக்கிறது ஈழத்தின் வடக்கும், கிழக்கும். ஒன்றுகூடத்தடை, விளக்கோ, மெழுகுவர்த்தியோ ஏற்றத்தடை, சுவரொட்டிகள் ஒட்டத்தடை. இப்படி எத்தனையோ தடைகளைத் தாண்டியும் எப்படியோ தங்கள் வணக்கத்தை மானசீகமாவேனும் இதயசுத்தியுடன் செலுத்த தவறியதில்லை ஈழம்வாழ் தமிழர்கள். 

புலம்பெயர் தேசங்களில் இன்னும் பூரணமான ஒன்றுபட்ட ஒற்றுமை தமிழர்களிடையே தமிழ்தேசிய விடுதலை குறித்த அரசியல் முன்நகர்வுகளில் இல்லை என்கிற பெரும்குறை இருந்தாலும், கடந்த ஆண்டுகளில் நிகழ்ந்தது போன்ற போட்டிகள் அதிகம் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது மாவீரர்களுக்கு வணக்க நிகழ்வுகள் நடத்துவதில். 

ஒரு விடுதலைப்போராட்ட வரலாற்றின் சின்னங்கள் தான் இதுபோன்றதொரு நிகழ்வில் சுமைகளைச் சுமக்கும் அடையாளங்களாய் விளங்குவதுமட்டுமல்ல, அவையே ஒரு இனத்தின் வரலாற்றுச் சான்றுகளாகவும் பதியப்படும். இன்று தமிழர்கள் மண்ணில் இலங்கை சுதந்திரம் பெற்றபின்னர் கட்டப்பட்ட தலைவர்கள் சிலை முதல் விடுதலைப்போரின் வரலாற்றுச் சான்றுகளாய் திகழ்ந்த அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டே வருகின்றன, தந்தை செல்வா சிலை முதல் மாவீரர் துயிலும் இல்லங்கள் வரை. 


இந்த சூழ்நிலையில் தான் தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூரில் முள்ளிவாய்க்கால் முற்றம் என்கிற தமிழறிஞர்கள், தமிழுக்கு தொண்டாற்றியவர்கள் முதல் ஈழவிடுதலைபோரின் தார்ப்பரியங்கள், ஈழத்தமிழர்களின் இனப்படுகொலைகளை சித்தரிக்கும் சிற்பக்கலைகள் என்பன உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. முள்ளிவாய்க்கால் முற்றத்திற்கான Strategic/Historical Location selection குறித்த கேள்விகள் மனதில் ஓடிக்கொண்டேயிருந்தன. அவற்றை சமூகவலைத்தளங்களில் கேள்வியாக்கிய போது எனக்குக் கிடைத்த இரு பதில்கள் இவை. 

என் அறிவுக்கு எட்டியவரை தஞ்சாவூர் என்பது தமிழ்மன்னர்களான சோழர்களின் ஆட்சியில் புலிக்கொடி பறந்த ஊர் என்கிற அளவே. அதற்கும் மேல் இப்படியும் காரணம் இருக்கிறது என்றார் கே. ஆர். பி. செந்தில். 

மேலும் ஒருங்கினைந்த தஞ்சைப் பகுதி(தஞ்சாவூர், திருவாரூர், நாகப்பட்டினம்) மக்கள் மிகுதியாக ஈழத்திற்கு நெருக்கமாக இருப்பவர்கள். வேதரண்யத்தில் கடந்த 30 வருடங்களுக்கு முன்புவரைக்கும் விசா இல்லாமல் வரலாம், திருமணம் முடிக்கலாம் என அனுமதி இருந்தது. கோடியக்கரை எப்போதும் யாழிற்கு பக்கத்து ஊரும் கூட, என்ன குறுக்கே முன்பு கொஞ்சம் கடல் இருந்தது. இப்போது இந்திய- இலங்கை அரசுகளில் சுயநலம் இருக்கிறது.” 

இதற்கு விந்தைமனிதன் ராஜாராமன் என்பவரின் பதில் இப்படி இருந்தது. 

முள்ளிவாய்க்கால் முற்றத்தின் புரவலருக்கு சொந்த ஊர் விளார் என்பதாகவும் இருக்கலாம்!”

இதைத்தொடர்ந்து வந்த விவாதங்களில் விந்தைமனிதன் ராஜாராமனின் கருத்துகளின் சில பகுதிகள் இங்கே. 

அஸ்தினாபுரத்துக்குத் தூதுசென்ற கண்ணன், பொன்னும் மணியும் வேயப்பட்ட துரியோதன மாளிகையில், ரத்தினங்களால் இழைக்கப்பட்ட தங்கத்தட்டில் நிறைந்த அறுசுவை உண்டி வேண்டாமென்று விதுரனின் குடிலுக்குச் சென்று பழைய சோறு சாப்பிட்டானாம்!


கலைஞர்கள் தம் உணர்வையும் உழைப்பையும் சிந்தி உழைத்த கலைக்கூடம்தான்! அங்கே இருப்பது எம் தமிழ் உறவுகளின் ரத்தமும் ஜீவனும் கசியும் கண்ணீர்க்கதைகளின் காட்சிகள்தாம்! ஆனால்... !



மானத்தோடும் சுதந்திர தாகத்தோடும் வாழ்ந்து மண்ணில் விதையான போராளிகளுக்கும், மக்களுக்கும் நினைவுச்சின்னம் ஒரு மாஃபியாக்கும்பலின் பணத்தில்!


ஒவ்வொரு நாளும் உழைத்துத் தன் சுயசம்பாத்தியத்தில் வீதிக்கு வந்து நம் உறவுகளுக்காகப் போராடினார்களே... அரசுக்கலைக்கல்லூரியிலும், பாலிடெக்னிக்கிலும் படித்துக் கொண்டிருக்கும் அன்றாடங்காய்ச்சிகளின் குழந்தைகள்! அவர்களிடம் துண்டேந்தி ஒரு ரூபாய் இரண்டு ரூபாய் வாங்கி ஒரு நினைவுக்குடிசை கட்டி இருந்தால் அது காலத்துக்கும் தன்மானத்தோடு நிமிர்ந்து நின்று அழியாச்சின்னமாகி இருக்குமே?! இன்னும் கீழ்வெண்மணிக்குடிசைகளில் சாம்பலாய்ப்போனவர்களின் ரத்தசாட்சியாய் நிமிர்ந்து நிற்கின்றதே வெண்மணி நினைவுச்சின்னம்?!


இன்று புரச்சியம்மாளின் கருணைப்பார்வைக்காய் ஏங்கும், கோபப்பார்வைக்காய் நடுங்கும் நெடுமரங்களிடம் இல்லை ஈழத்தின் நினைவுச்சின்னம் என்பதை அப்பாவித் தமிழுணர்வாளர்கள் உணர்வார்களா?!



விளாரில் அமைந்த காரணம் சோழமோ, புலிக்கொடியோ, தஞ்சைக்கும் ஈழத்துக்குமுள்ள உறவோ அல்ல! ‘புரவலர் பெருமானின்’ சொந்த ஊர் மட்டுமே காரணம் என்பதைச் சிந்திப்பார்களா?”

மேலேயுள்ள கூற்றொன்றிற்கான பதில் இது....

//மாஃபியாக்களின் பணத்தில் மக்கள் விடுதலைப்போர் வென்றதில்லை என்பது வரலாறு//


”புலிகளையே மாஃபியாக்கள் என்று விமர்சிப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். எதிர்ப்பவர்கள் உள்நோக்கம் என்பது மட்டமான பார்வையாக இருக்கிறது. முள்ளி வாய்க்கால் முற்றம் எனபதின் நோக்கத்தை கொச்சைப்படுத்துவது மோசமான அடிப்படைவாதிகளின் சுயநலம்..”

இதற்கு மேலும் விவாதத்தில் சில கருத்துகள் முன்வைக்கப்பட்டன. அவை இந்தப் பதிவில் தேவையற்றது என்பதால் தவிர்க்கிறேன். 

ஆக, ஈழத்தமிழர்களோ, தமிழகத்தமிழர்களோ இன்னும் எதிரிக்குச் சாதகமாகவே எமக்குள் நாமே சேற்றை வாரி இறைத்துக்கொண்டு ஒரு இனப்படுகொலையின் பின்னான விடுதலைக்கான நியாங்களை மறந்துபோக ஏதுவாகிறது இதுபோன்ற வாக்குவாதங்கள். இந்த மாவீரர் நாளிலேனும் வருடந்தோறும் தமிழர்கள் தங்களுக்குள்ளான ஒற்றுமையை மீட்டெடுப்போம் என உறுதிகொள்வது காலத்தின் கட்டாயம் மட்டுமல்ல, வரலாற்று கடமையும் கூட. 

ஈழவிடுதலைப்போரின் மாண்ட அனைத்து வீரர்களுக்கும், அப்பாவிப் பொதுமக்களுக்கும் மாவீரர் தின வணக்கங்கள். 




Image Courtesy: Google.


நவம்பர் 23, 2013

இரண்டாம் உலகம் - சினிமா விமர்சனம்.


வரலாற்று அரசியல் காலந்தொட்டு இருவேறு உலகங்களாய் சந்தோசங்கள், துக்கம், கருத்துகள், வேறுபாடுகள் என மனிதவரலாறு அதன் இயங்குவிதிகளோடும், உருவாக்கப்பட்ட விதிகளோடும் இயல்பாக்கம் அடைந்தவண்ணமே இருக்கிறது. இதுகுறித்து அதிகம் கேள்வி கேட்கவோ, தேடிப்பிடித்து காரணகாரியத் தொடர்புகளை அறியவோ, அல்லது உட்பொருள் தேடவோ பொழுதும், அறிவும், முயற்சியும் நிறையவே தேவை. இதையெல்லாம் கலைப்படைப்பாக ஒரு இரண்டரை மணிநேரத்துளிகளில் எம் கண்முன்னே ஆவணமாகவோ, கற்பனையாகவோ காண்பிக்கப்படும்போது அது குறித்து விமர்சனங்கள் எழவே செய்கின்றன. 

இரண்டாம் உலகம்

எனக்கு செல்வராகவன் படைப்புகள் குறித்து நிறைய விமர்சனங்கள் என்வரையில், என் புரிதலுக்கு எட்டியவரையில் எழுதியதுண்டு. அவருடைய வழமைகள் இதிலும் மீறப்படப்போவதில்லை என்கிற ஒரு முன்முடிவோடு, அதிக எதிர்பார்ப்புகளின்றியே திரையரங்கில் இன்னும் 5 மட்டுமே படம் பார்த்தோம், என்னைத்தவிர 5 பேர். இரண்டாம் உலகம் திரைப்படம் குறித்து நிறையவே விமர்சனங்கள் எதிர்மறையாக வருகின்றன. இரண்டாம் உலகம் முற்றுமுழுதாக அவ்விமர்சனங்களை ஒட்டியபடி தான் இருக்கிறதென்பதை என்னால் ஒத்துக்கொள்ளமுடியவில்லை. நான் பொதுவெளியில் திரைவிமர்சனம் எழுதுவதில்லை. இது இரண்டாம் உலகம் பற்றிய என் பார்வை. 

Beautiful Mind, Russel Crow நடிச்ச படம் ஒன்று ஓஸ்கார் விருது பெற்றது. அதில் ரஸலின் பாத்திரத்தின் மனைவியின் அறிமுகத்தின் போது அவரை ஒரு Problem Solver ஆக அறிமுகக்காட்சியில் காட்டுவார்கள். 

அவர் வகுப்பறையில் இருப்பார். விரிவுரையாளர் பாடம் நடத்துவார். வெளியே கட்டிட வேலை நடந்துகொண்டிருக்க சத்தம் பெரிதாக இருக்கும். எல்லாரும் பேசாமலே இருக்க, இவர் சர்வசாதாரணமாக எழுந்து போய் யன்னலை மூடிவிட்டு வருவார். 


அவரை அவ்வாறு காட்டியதன் நோக்கம், அவர் தான் தன் கணவனின் பிரச்சனைகளை, மனநோயின் பிடியிலிருந்து அதன் தாக்கங்களிலிருந்து காக்கிறார் என்பதற்கான ஒரு அழகான பாத்திரப்படைப்பு. 


கணவருக்கு Paranoid Schizophrenia. அவர் இரு வேறு உலகில் தன்வரையில் வாழ்பவர். அந்த இரண்டும் ஒருபுள்ளியில் சந்திக்கும் போது பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு திகைப்புவரும். 


இப்படித்தான் இருக்கப்போகிறது என்று காத்திருந்தேன் இங்கேயும், இரண்டாம் உலகம். ஆர்யாவின் கதாபாத்திரமான மதுபாலகிருஷ்ணனுக்கு ஏதும் உளவியல் பிரச்சனை என்கிற நோக்கோடும்; அனுஷ்காவை ஒரு problem solver ஆக ஒரு முன்னனுமானத்தோடு கவனித்தேன் திரைக்கதையை. 


செல்வராகவனின் காதல் கொண்டேன் ஏழ்மை-செல்வம்; ஆயிரத்தில் ஒருவன் சரித்திரகாலம்-தற்காலம்; அதே போல் இப்போதும் இரண்டாம் உலகம் இப்பூலோகம் - இன்னோர் புதுவுலகம். 


ஆயிரத்தில் ஒருவன் திரைப்படத்தில் விட்டதை இதில் பிடிக்கவேண்டும் என்று நினைத்தாரோ தெரியவில்லை. ரசிகர்களை Medieval Period போன்ற ஒரு காலப்பகுதிக்கு கூட்டிச்சென்று, அக்கால அரசியலையும் (ஒன்றே மதம், ஒரே கடவுள், ஒரே மொழி.... இப்படி, அதாவது எனக்குப் புரிந்தது அந்தக்காலப்பகுதியில் தான் இஸ்லாமிய ஒட்டமன் சாம்ராஜ்யத்தின் பிடியிலிருந்த மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளை கிறிஸ்துவ ஐரோப்பா விடுவித்த காலப்பகுதி. I am not a historical buff.) ஆங்காங்கே குறியீடாகக் காட்டியிருப்பதாய் தோன்றியது. இங்கே தொன்ம அரசியல், வரலாற்று, சமூகக் குறியீட்டுப் படிமங்கள் இருப்பதாக என் அறிவுக்கு ஏனோ தோன்றியது. அந்த அரசியல் வரலாற்றுக் காலப்பகுதியிலேயே இரட்டை இலை, ‘அம்மா, அம்மா’ குறியீடு. ஏன் செல்வராகவன்! 


ஏன் வரலாற்றின் ஒரு மத்தியகாலப்பகுதி என்றால் எனக்குப் புரியவில்லை. ஆனால், ஆங்கிலப்படங்களுக்கு இணையாக அந்தக்காலப்பகுதியை ஒரு புதிய உலகமாக்கி, அதை பிரபஞ்சத்தால் சூழவைத்து, காணவைத்த Visuals பார்க்கும்போது கொஞ்சம் பெருமையாகவும் இருந்தது. காரணம், தமிழ்த்திரைப்படங்களில் அதையெல்லாம் கொண்டுவருகிறார்கள் என்று. 



சரி, கதைக்கும், செல்வராகவனின் கதாபாத்திரங்களிடமும் வருவோம். செல்வராகவனின் அதே கதைக்களமும், பாத்திரங்களின், ஆண்-பெண் psychological behavioral concept ம் மாறவே இல்லை. இரண்டாம் உலகில் அனுஷ்காவின் பாத்திரமான ‘வர்ணா’ ஆணாதிக்க ஆண்களுக்கு பிடிக்காத வழமையான செல்வராகவனின் உருவாக்கம். யாருக்கும் அடிமையாய் இருக்கமாட்டேன் என்று திருமணத்தையே வெறுப்பவர். சந்தர்ப்பசூழ்நிலை ’மருவா’ வை (ஆர்யா) கல்யாணம் செய்கிற சூழல். மருவாவுடன் சேர்ந்துவாழப்பிடிக்காததால் தனித்தே காட்டில் வாழ்கிறார் வர்ணா. காரணம் அதுமட்டுமல்ல, கட்டாயக்கல்யாணம் செய்துவைத்த ராஜாவை கொலைசெய்ய எடுத்த முயற்சியும் கூடவே. எதுவும் வழமை மாறவில்லை இயக்குனரின் வழக்கமான கதையிலிருந்து. இது ஒரு உலகம். அங்கே ஒரு ஆர்யா-அனுஷ்கா சோடி. 


இன்னொரு உலகம், தற்காலம். அங்கே இன்னோர் ஆர்யா-அனுஷ்கா. இவ்வுலகில் வழமையான காதல் துரத்தல்கள், துருத்தல்கள். 

இறுதியில், இருப்பதோ ஒரேயொரு அனுஷ்கா இரண்டு உலகிலும் சஞ்சரிக்கும் ஆர்யாக்களுக்கும். இரண்டு உலகிலுமுள்ள ஆர்யாக்களும் என்ன செய்வார்கள் என்று ரசிகர்களை கொஞ்சம் கவலைப்படவும் வைக்க முயற்சித்திருக்கிறார்.

எது எப்படியோ, கடைசியில் தமிழ்கலாச்சாரத்தை காப்பாற்றிவிட்டார் செல்வராகவன். செல்வராகவனின் கதைக்களத்தில் என்ன குறை என்று நான் நினைக்கிறேன் என்றால், இவர் ஆண், பெண் இருவரும் சார்ந்த காதல், கல்யாணம் என்பது அவர்கள் சுயாதீனமானக முடிவெடுத்து சுயமாய் வாழவேண்டும், அவர்களது முடிவின் அடிப்படையில் என்பதைச் சொன்னாலும், இவரது நாயக - நாயகியைப் பொறுத்தவரை ஏன் சமூகம் என்பது எப்போதும் ஒரு முடமானதாகவே இருப்பதை சித்தரிக்க மறுக்கிறார். இணையாய் ஆண் - பெண் வாழ்வில் சமூகத்தின் பங்கு என்ன என்பதை ஏதோ குறியீடு போலப் பயந்து, பயந்தே காண்பிப்பது போல உள்ளது. 

வழமையான தமிழ் சினிமாக்களில் அழுவாச்சிக்காவியமாக காட்டப்படும் சில காட்சிகளை இயல்பாக அமைத்திருப்பது கவர்கிறது. தன் மனைவிக்கும், தன்னைப்போல இருக்கும் இன்னொரு ஆடவனுக்கும் இடையேயான உறவு இருப்பதாக நினைத்து, ‘கூசுதடி’ என்று ஆர்யா சொல்லுமிடம் இயல்பாய், அழகாய் கவர்கிறது. ஏன் செல்வராகவன், பெண்களுக்கு காதல் வந்தால் வாள் சுற்றமாட்டார்கள் என்கிற தமிழ்மரபை நீங்களும் காப்பாற்றியே தான் ஆகவேண்டுமா. உயிரா, சாவா என்கிற இடத்தில் அனுஷ்கா வெட்கப்பட்டே தான் ஆகவேண்டுமா! என்னமோ போங்க. 


இரண்டாம் உலகத்தின் Visuals, அனிருத்தின் பின்னணி இசை இரண்டையும் மிகவும் ரசித்தேன். சில பின்னணிகாட்சிகளின் இசையில் உடுக்கையும் இருக்குமோ!


பார்க்கலாம், Entertaining. ஆனால், நிச்சயம் ‘வர்ணா’வை எத்தனை ஆண்களுக்குப் பிடிக்கும்!! வர்ணாக்கள் புரிந்துகொள்ளப்படுவதில்லை.


நான் பொருத்திப்பார்த்த Beautiful Mind போல் இருவேறு உலகம் பொருந்தவுமில்லை. அவை சந்திக்கும் புள்ளியில் லாஜிக்கும் இல்லை.கதைக்குள்ளேயே அந்த இருவுலகங்களும் இணையும் புள்ளியில் லாஜிக் இன்னும் கொஞ்சம் வலுவாவனதாய் அமைத்திருக்கலாம். அனுஷ்கா வழக்கம்போல் வியாபாரக்குறியீடாய் ஆகியிருக்கிறார். 

இது கூகுள் ப்ளஸ் இல் அந்தியூரான் பழமைபேசி என்பவர் எழுதிய விமர்சனம். அவரது அனுமதியோடு இங்கே பகிர்கிறேன். 

”இரண்டாம் உலகம் அருமையான படைப்பு. அகமனத்தை முன்னிறுத்திப் பார்க்க வேண்டிய படம். எல்லாப் படங்களையும் போல நேரிடையான காட்சிகளால் கருத்துச் சொல்லக் கூடியதோ அல்லது வறட்டுக் கேளிக்கை விழுமியங்களால் ஆக்கப்பட்டதோ அல்ல இந்தப் படம். கதை இல்லை எனும் கருத்து எந்த அடிப்படையுமற்றதாகும். நல்ல படம் என்பது பல்விதமான படிமங்களைக் கொண்டே ஆக்கப்பட்டிருக்கும். படத்தைப் பார்க்கும் நுகர்வாளன், அந்த படிமங்களினூடாகப் பயணித்து கற்பனா சக்தியுடன் மனம் இருந்த வாக்கில் கதையை அமைத்துக் கொள்ளக் கூடிய வகையில் அமைவதே நல்ல படம். அதன்படிதான் இப்படமும் படைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இரு உலகங்களை ஒரு சேரக் காண்பிப்பதன் மூலம் ஒரு மாய யதார்த்தவாதத்தை திரைப்பட நேயர்களுக்குள் நிகழ்த்த முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர். அம்முயற்சிக்கு பாராட்டப்பட வேண்டியவர் அவர். புலன்களுக்கு வழமைப்படாத மாய அனுபவங்களைக் காட்டுவது போலவே துல்லியமான காட்சித் தன்மையுடனும் படிமங்களைக் காண்பிப்பதை கையிலெடுத்திருக்கிறார். அதாவது இயல்பானவற்றில் மாயத்தையும் ஒரு சேரக் கலப்பது. இப்படத்தில் சொல்லப்படும் மாயங்கள் மனத்திரிபுகளோ, மூட நம்பிக்கைகளோ அல்ல. ஒவ்வொரு படிமக்காட்சியும் ஏதோவொரு குறியீட்டுத்தன்மை கொண்டவை. அவற்றைப் பார்க்கத் தம்மைப் பழக்கிக் கொண்டாக வேண்டும். பழக்கப்படாதவர்களுக்கு படம் ஒரு எட்டாக் கனியாகவே அமையும் என்பதில் எவ்வித ஐயப்பாடும் இல்லை. இது போன்ற படங்கள் இன்னும் நிறைய வர வேண்டும். தயவு செய்து எடுத்த எடுப்பில் படம் புரியவில்லை எனச் சொல்லும் போக்கை மக்கள் கைவிட வேண்டும். எவ்விதமான உழைப்புமற்று படம் புரியவில்லை என்பது படைப்பாளியின் ஆடைகளை உருவி அம்மணமாக ஓட விடுவதற்குச் சமமாகும்.



பொருள்வயமான உலகில் அடிப்படைக் காட்சிகளினூடாகக் கேளிக்கைகளைக் கொட்டிக் கொட்டிப் பழக்கப்படுத்தப்பட்ட வணிகப் படங்களுக்கு மத்தியில் படைப்பூக்கமும் புத்தூக்கமும் கொண்ட ஓர் அரிய படம் இரண்டாம் உலகம்.”

இது MSK Saravana என்பவர் எழுதியது கூகுள் ப்ளஸ் இல். 

”நாமிருக்கும் Milkyway Galaxy-ல மட்டும் 400 பில்லியன் நட்சத்திரங்கள் இருக்கு. இந்த மொத்த Observable Universe-ல மட்டும் நூற்றுக்கணக்கான பில்லியன் Galaxies இருக்கு. இதைத் தாண்டியும் இந்த Universe எவ்வளவு தூரம் விரிவடைந்திருக்குன்னு நமக்கு தெரியாது. நம் universe தவிர்த்து, அடுத்தடுத்த Universe/Universes இருக்கிறதா என்றும் நாமறியோம். நாமிருக்கும் பூமியில் கூட கார்பன் மூல உயிரினங்கள் மட்டுமல்லாது மீத்தேன் மூல பாக்டீரியாக்கள் இருக்கு. மில்லியன்கணக்கான விந்தணுக்கள்ல்ல நாம் மட்டுமே பிறந்திருக்கிறோம். இந்த மொத்த சராச்சரத்தின் ஒரே எளிய உண்மை Coincidence and Possibilities.

இங்க செல்வராகவன் ஒரு சின்ன fantasy possibility சொல்லியிருக்கார். இன்னமும் காதல் மலராத ஒரு வேற்றுலகத்துல, தன் காதலியையொத்த பெண்ணொருத்திக்கு, அதி அற்புதமான காதலையுணர்ந்த பூமியை சார்ந்த ஒருவன் காதல் உணர செய்கிறான், தன் பயணங்களை தொடர்கிறான். ரொம்பவே எளிய காதல் கதைதான். நிச்சயம் உங்களுக்கும் இந்தப்படம் பிடிக்கலாம், if you're not CYNICAL.

இங்கே, புவியில் நடக்கிற காதல் கதை typical செல்வராகவன் கதை. இது உங்களுக்கு நிச்சயம் பிடிக்கும். வேற்றுலக காட்சிகள்தான் நம் மக்கள் சிலருக்கு பிடிக்காமல் போயிருக்கும். லாஜிக்/குறியீடு/க்ராபிக்ஸ் அது இதுன்னு மண்டையை உடைச்சிருப்பாங்க. நான் கொஞ்சமும் எதிர்பார்ப்பின்றி ரொம்பவே மொக்கையாயிருக்கும்ன்னு எண்ணத்தோடு எவ்வித முன்முடிவுகளுமின்றி ஒரு observer-ஆ படம் பார்த்தேன். எனக்கு ரொம்பவே பிடிச்சிருந்தது.

The Fountain படம் மாதிரியெல்லாம் இல்ல. ஆர்யாவோட நடிப்பு வழக்கம்போல கொடுமை. அனுஷ்கா கொஞ்சம் அழகு, நிறைய முதிர்ச்சி. அனிருத் பின்னணியிசை சில இடங்களில் அருமை, சில இடங்களில் ஹாரிஸ் மாதிரி கொடுமை. ராம்ஜியின் ஒளிப்பதிவு அட்டகாசம். நிறைய துணைக்கோள்களை கொண்ட அந்த வேற்றுலகம் உயிர்ப்பு. Game of thrones மாதிரியான பறக்கும் ட்ராகன்கள் க்ராபிக்ஸ் அட்டகாசம். சிங்கம் யாளி, நரி பண்டோரா.

ஆயிரத்தில் ஒருவன் படத்தில் செய்த நிறைய தவறுகளை சரிசெய்து செல்வராகவன் கொடுத்திருக்கும் ஒரு நல்ல படம் இந்த இரண்டாம் உலகம். கொஞ்சம் அன்பும் பொறுமையும் கொண்டு பாருங்கள். உங்களுக்கும் பிடிக்கும் :)”


எனது இந்த சினிமா விமர்சனம் தேவையற்றதாகக் கூட இருக்கலாம். சினிமா வணிகமே என்றாலும் சில படைப்புகளுக்கான கிரடிட் கொடுக்கப்படவேண்டுமென்பதால் இப்பதிவு. 

Image Courtesy: Google


நவம்பர் 13, 2013

தமிழக அரசியலும் முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுமுற்றமும்

அன்புள்ள ரதி இப்படி இணையமடல் வழி என்னை விளித்து Grassroot மட்டத்தில் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டிய பிரச்சனைகளை மடைதிருப்பி, குழப்பி அரசியலாக்கும் எழுத்துக்கான திறனோ அல்லது தேவையோ இல்லாத; ஈழம் குறித்து மட்டுமே அனேகமாக பதிவெழுதும் எனக்கும் ஈழம் குறித்து நான் எழுதும் பதிவுகளின் விளைவால் ஒருவர் தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய முள்ளிவாய்க்கால் நினைவுச்சின்னம் இடிக்கப்பட்டதால் மனம் நொந்து மடல் எழுதியிருந்தார். அவர் பெயர் வெளியிடவேண்டாம் என்கிற வேண்டுகோள் மதிக்கப்படுகிறது. 

தமிழக அரசியல் ஈழத்தமிழர்கள் குறித்து எந்தவகையான புரிதலோடு, செயற்திறனோடு செயலாற்றுகிறது என்பதை சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டம் தொடங்கிய நாள் முதல் முள்ளிவாய்க்கால் முடிவுக்குப் பின்னான இன்றைய நாள்வரை கவனித்தே வருகிறோம். ஈழவரலாற்றின் போராட்டத்தில் தமிழகத்தின் பங்களிப்பு வரையப்படவேண்டிய, போற்றப்படவேண்டிய பக்கங்களைப் போலவே வெட்கி, வேதனைப்படவேண்டிய பக்கங்களும் உண்டு. வார்த்தைகளை வளர்த்து ஆறியபுண்ணை மீண்டும் கிளறிப்பார்க்க மனம் ஒப்பவில்லை. இதோ அந்த மடல். 

”இதற்கான மூலம் டெல்லி இப்போது தமிழ்நாட்டில் உள்ள  சுயநலமே  அரசியல் கொள்கையாக கொண்ட எந்த கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும் இதைதான் செய்யும். நான் இணைத்த ndtv விவாதம் மற்றும்  பல வட இந்திய  ஊடகங்களில் கலந்துகொண்ட வெளியுறவுத்துறை, பாதுகாப்பு துறை சார்ந்த செயலாளர்கள் எல்லோரும் தமிழர்களின் உணர்வை புரிந்து கொண்டதாகவே தெரியவில்லை. காமன்வெல்த்தில் இந்தியா கல்ந்துகொள்ளகூடாது என்று நாம் கேட்பது அவர்களுக்கு கோபமூட்டுகிறது. அவர்களுக்கு இந்தியாதான் முக்கியம் அதற்க்கு தமிழர்களின் இரத்தம் கொடுத்துதான் வாங்கவேண்டுமென்றால் அதையும் செய்வார்கள்.

ஈழம் குறித்து பெரிதாய் அக்கறை கொள்பவர்கள் வெகு சிலரே.


நான் பார்த்த வரையில் ரதி, 


இந்தியாவில தமிழர்களை பிடிக்காத, இவ்வளவு அழிவுகளுக்கும் பின்புலமாய் இருந்த, இன்றைய இந்தியாவை இயக்கிகொண்டிருக்கிற சக்திகளை கேள்வி கேட்க்கும் வல்லமை பொருந்திய ஆளுமைகள் இன்றைய தமிழ் நாட்டு அரசியல் வெளியில் யாரும் இல்லை. 


தேர்தல் அரசியலில் உள்ள யார்மீதும் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை வைகோ ,சீமான் உட்பட எனக்கு தெரிந்த அரசியல் அறிவை கொண்டு நான் பார்த்த வரையில் அந்த சக்திகளை அசைத்து பார்த்தவர்கள் ஒன்று பெரியார் மற்றொருவர் பிரபாகரன் 

தன்னலம் பாராமல் தனது கடைசி காலம்வரையில் அரசியல் தளத்தில்  தனது பிரச்சாரத்தின் மூலமே அந்த சக்திகளை  அசைத்து பார்த்தவர் பெரியார் (தமிழ் நாட்டில் அவரின் உழைப்பின் பலனை அறுவடை செய்துகொண்டவர்கள் திமுக ).

மற்றொருவர் பற்றி உங்களுக்கு தெரியும். 

நான் அவதானித்த யதார்த்தத்தில் இருந்து சொல்கிறேன் களத்தில் புலிகள் எவ்வளவுதான் சாதித்திருந்தாலும் அரசியல் களத்தில் (உலக அளவிலும், இந்திய அளவிலும் ) பெரிய தோல்வி அடைந்துவிட்டோம் என்பதையே பார்க்கமுடிகிறது. வடஇந்திய ஊடகங்களில் ஈழம் தொடர்பான விவாதங்களை முடிந்த அளவு தொலைக்காட்சியில் பார்க்கும்போதெல்லாம் நமக்காக வாதிடுபவர்களின் குரல் எடுபடுவ்தே இல்லை பெரும்பாலும் டி ராஜாதான் பங்கேற்ப்பார் தமிழ்நாட்டில் மக்களுடன் தொடர்பிலே இல்லாத ஒரு கும்பல் இங்கு இருக்கிறது அவர்கள்தான் அறிவுஜீவி கணக்காய் அத்தகைய தொலைகாட்சிகளில் காட்சி தருவார்கள் நாம் ஒரு செண்டிமீட்டர் மேலே ஏறினால் ஒரு மீட்டர் கீழே இழுத்துவிடுவார்கள். அதைத்தான் இந்த இந்தியாவில் நம்பவைக்கபடுகிறது. இதை உடைக்கும் வல்லமை இன்றைய தமிழ்நாட்டு அரசியலில் யாரும் இல்லை.


மற்றவர்களை காட்டிலும் சிறிதளவு நம்பிக்கை வைகோவின் மீது இருக்கிறது அவருடைய அனுபவம்,வட இந்தியாவில் அவருக்கிருக்கிற செல்வாக்கை வைத்து சொல்கிறேன் அவருக்கு போதுமான பலம் இருந்தால் அவரால் சாதிக்கமுடியும்.


மற்றபடி எதிர்காலத்தில் யாரோ ஒரு தலைவன் அல்லது தலைவி கையில் தான் தமிழ் இனத்தின் தலைவிதி இருக்கிறது.”




செய்திகளை, அரசியல் குறித்த சில அடிப்படைகளைப் படித்து எழுதுவதோடு சரி. எனக்கென்று எந்தவொரு அரசியல் வட்டமோ அல்லது தொடர்புகளோ கிடையாது. இதைக் கவனிப்பவர்கள் கவனித்து செயலாற்ற வேண்டும் என்பதே என் அவா. 



மடலில் அவர் குறிப்பிட்டது போல ஒரு தலைவன் அல்லது தலைவியல்ல தமிழர்களின் விதியை நிர்ணயிப்பது என்பது என் கருத்து. தமிழர்களுக்கான அரசியல், பொருளாதார நிறுவனங்கள், கட்டுமானங்கள் (Political and Economic Institutions) வலுவானதாக இருக்கவேண்டும். அதைக்குறித்த கேள்விகேட்கும் அறிவாற்றலை வளர்த்துக்கொள்ளவேண்டும். இந்திய மைய அரசியலில் சிக்கி ஈழத்தமிழனின் நிலை தமிழகத்தமிழர்களுக்கு வராமல் இருக்கட்டும். 


மெய்நிகர் உலக ஈழம் குறித்த விவாதங்களில் நான் தமிழகம் மனதுவைத்தால் ஈழத்தமிழர்களுகான அரசியல் உரிமைகளை நிலைநாட்டும் வெளியக சுயநிர்ணய உரிமை சாத்தியம் என்று வாதாடினால், ஒன்று கிண்டலடிக்கப்படுகிறேன், இல்லையேல், தமிழகத்தை நம்பாதீர்கள்; ஈழத்தை நீங்களாகவே போராடிப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்று அறிவுரை வருகிறது. அதிலெல்லாம் சுரணை போய் நாட்களாகிவிட்டது. காரணம் எனக்கு என் இனம் குறித்த சுரணை மட்டுமே என்னிடம் மிஞ்சியிருக்கிறது. 

மரணத்தின் போதும் என் இனத்துக்காக எதையாவது கிறுக்கியிருக்கிறேன் என்கிற திருப்தியாவது மிஞ்சும். 

Image: Google. 


அக்டோபர் 31, 2013

வெள்ளக்காடும் அற்றகுளத்துப் பறவைகளும் - Kiribati


ஒளவையார் சொன்ன முதுமொழி அல்லது பழமொழி ஒன்று, Do not lose (your) dignity. ஒளவையார் எப்போது ஆங்கிலத்தில் பழமொழி சொன்னார் என்றால், மதியாதார் தலைவாசல் மிதியாதே என்று தமிழில் தான் சொல்லியிருந்தார். எப்போது மானம் உயிரை வதைக்கும்! உயிர்ப்பிச்சை போடு, பசிக்கு ஒரு பிடி உணவு கொடு என்று கெஞ்சும்போது மட்டுமல்ல; என் நிலம் இழந்தேன், என் இனம் இழந்தேன், என் மக்களை, மண்ணைப் பிரிந்ததில் சகலமும் இழந்தேன் என்னும் நிலை வரும்போது எங்கேயோ வேண்டாத விருந்தாளியாய் வாழ ஒரு வழிகாட்டு, உயிர்ப்பிச்சை கொடு என்று கெஞ்சும்போது உயிருக்குள் முள்ளாய் உறுத்தும் அவமானம். அதை உணர்ந்தவனுக்கு மட்டுமே அது உயிர்வலி.

உலகமயமாக்கலுக்குத் தேவையான அல்லது ஒரு Global Village உருவாக்கத்துக்குத் தேவையான படிப்பைப் படித்தவர்களையெல்லாம் அடிமாட்டுவிலைக்கு மேலைத்தேசங்கள் வாங்கிக்கொள்ளும். அந்த எல்லையைத்தாண்டிய படிப்புபடித்தவர்கள் எல்லாம் அல்லது படிப்பே கிடைக்காதவர்கள் அமெரிக்காவிலோ, ஐரோப்பாவிலோ வாழும் உரிமை கேட்கத் தகுதியில்லாதவர்கள் ஆகக்கூடும். அமெரிக்காவிலும், ஐரோப்பாவிலும் எல்லாரும் குடியேற நினைத்தால் முடியுமா என்று நினைக்கலாம் மறுவளத்தில். முடியவே முடியாது தான். ஐரோப்பாவின் அன்றைய காலனியாதிக்கமும், அமெரிக்காவின் இன்றைய நவீன காலனியாதிக்கமும் தான் மூன்றாம் உலகநாடுகளின் மக்கள் வாழ வழிவகை தெரியாமல் ஆனவர்களாய், பாரம்பரிய தொழில்முறைகளை, வாழ்வாதாரங்களை இழந்தவர்கள் ஆகக்காரணமும் கூட.

எழுதப்படாத அபத்தமான சமூகவிதிகளின் வழி தான்சார்ந்த ஒரு சமூகத்தோடு ஒருங்கிணைந்து வாழமுடியாமற்போகும் தன்னிலைக்கொவ்வாத சூழ்நிலைகளைக் களைந்துவிட்டுப் பார்த்தாலும், தன்னிறைவுக்கான அத்தனையும் கிடைக்குமிடத்திலிருந்து ஒருவன் அல்லது ஒருத்தி தன்னை இடம்பெயர்த்துக்கொள்ளத் துணியமாட்டார்கள் என்பதே பொருத்தம். தான்வாழும் சூழலில் தன் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்கான வளங்கள், தன் ஆரோக்கியமான உடல் மற்றும் உளநல வாழ்வுக்க்குத் தேவையான ஆதாரங்கள் என்று தன் அறிவுக்கும், அனுபவத்துக்கும் ஏற்றபடி தான் நம்பும் அத்தனையும் கிடைக்கும் செளகர்யமான வாழ்க்கைச்சூழலில் இருந்து தன்னை இடம்பெயர்த்துக்கொள்ளாத சுயநலம் தான் மனிதர்களின் இயற்கயோடு இயைந்த இயல்பு. அதைத் தவறென்று இயற்கையை நான் விமர்சிக்கவும் இல்லை. உடலை இடம்பெயர்க்கலாம். நினைவுகளை என்ன செய்ய என்கிற போது, சில உணர்வுகளைக் கடந்தே வாழ்க்கையை வாழ்ந்துமுடிக்க வேண்டிய காலம் விதித்த கட்டாயமும் உண்டு.

மூன்று பந்திகள் எழுதிய பின்னும் தலைப்புக்குச் சம்பந்தமான விடயத்தைச் சொல்லாமல் இழுத்தடிக்கக் கூடாது. இருந்தாலும், இனி எழுதப்போவதைப் படித்தபின் மறுபடியும் படித்தால் நான் சொலவதன் அர்த்தம் புரியலாம். அண்மையில் எந்த நாட்டின் மைய ஊடகங்களிலும் அதிகம் பேசப்படாத, ஆனால் எல்லோரும் அறிந்துகொள்ளவேண்டிய ஒரு அவலம் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது Kiribati என்கிற ஒரு குடியரசு அமைப்பைக்கொண்ட நாட்டில். மத்திய பசுபிக்கடலில், ஹவாய்த்தீவிலிருந்து பாதிதூரத்திற்கும் அவுஸ்திரேலியாவுக்கும் இடையே இருக்கிற நாடாம் என்பது தேடித்தெரிந்து கொண்டது. ஐக்கிய ராச்சியத்திடமிருந்து 1979ம் ஆண்டு விடுதலை பெற்றிருக்கிறது கூகுள் கூற்றுப்படி. பிரித்தானியாவின் காலனியாதிக்கத்தில் இருந்தது என்பதால் அங்கே Christianity மற்றும் ஆங்கிலத்தின் பாதிப்பு இருக்குமென்று நினைதேன். நான் நினைத்தது சரிதான். அங்குள்ள மக்கள்தொகையில் 55% வீதத்திற்கு மேலானோர் ரோமன் கத்தோலிக்கத்தை தழுவுபவர்களாம். அந்த நாட்டு மக்கள் மதம் சார்ந்த கொள்கையால் இனப்பெருக்கத்தை கட்டுப்படுத்துவதில்லை என்கிற குற்றச்சாட்டும் வைக்கப்படுகிறது. 

அங்கே என்ன நடக்கிறது என்று தெரியாதவர்களுக்காக, கிரிபாற்றி Climate change, Global warming அதாவது புவி வெப்பமடைவதால் ஏற்படும் காலநிலை மாற்றத்தால் கடல் மட்டத்தின் அளவு அந்த குட்டித்தீவை முழுதுமாய் விழுங்கிவிடும் ஆபத்தில் இருக்கிறது. அந்த நாட்டின் சனத்தொகை ஒருலட்சத்தி சொச்சம். இவ்வளவு பேரும் உயிராபத்தை எதிர்நோக்கியிருக்கிறார்கள் என்பதும் அவர்களுக்கு அகதி அந்தஸ்து கொடுத்து ஆதரிக்க ஏனைய பிறநாடுகள் மிகவும் தயக்கம் காட்டி ஆரம்பத்திலேயே அவர்கள் வருகையை தங்கள் நாடுகளிலிருந்து தட்டிக்கழிக்க காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இந்தச் செய்தி இப்போது எப்படி முதலாளித்துவ நாடுகளை யோசிக்கவைக்கிறது என்று தேடினால் கிரிபாற்றி நாட்டிலிருந்து ஒரு குடியானவன் தன் மனைவியுடன் நியுசிலாந்து நாட்டுக்கு ஆறுவருடங்களுக்கு முன் சென்று அகதி அந்தஸ்து கோரியிருக்கிறார். அந்த வழக்கு இரண்டுமுறை நிராகரிக்கப்பட்டு இப்போது தீர்ர்புச் சொல்லும் காலத்தை எட்டி எல்லோர் கவனத்தையும் ஈர்க்கிறது. புவிவெப்பமடைதலால் கடல்மட்டம் உயர்ந்து அதன் விளைவாய் இடம்பெயர்ந்தவர்களுக்கு அகதி அந்தஸ்து கோரவோ அல்லது கொடுக்கவோ ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அகதிநிலைக் கோரிக்கைகள் தொடர்பான உடன்பாட்டில் இதுபோன்று அகதிநிலை கோரியவர்களுக்கு தீர்வாக அகதி அந்தஸ்து கொடுப்பது பற்றி ஏதும் சொல்லவில்லையாம். அதுதான் உண்மையும் கூட.

ஐக்கியநாடுகளின் அகதிநிலைக்கான இந்த உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டவர்கள் முன்னமே யோசித்திருந்தால் இதுபோன்றவர்களுக்கு அகதி அந்தஸ்து வழங்கப்படமாட்டாது என்று தீர்மானத்தை திண்ணமாய் நிறைவேற்றி இருந்திருப்பார்கள் என்பது என் எண்ணம்.

ஆறுவருடங்களுக்கு முன் கிரிபாற்றி தீவு அழிவின் விளிம்பில் இருக்கிறது என்பதை மறுத்தவர்கள், அந்த மனிதரின் வழக்கில் இப்போது விஞ்ஞானிகள் அத்தீவு கடல்மட்டத்தில் எல்லை மீறி அழிவுக்கு உட்படும் அபாயம் இருக்கிறது என்று எதிர்வுகூற, அகதி அந்தஸ்து கொடுக்கும் நிலையில் ஐ. நா. உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டவர்கள் யோசிக்கிறார்கள் இப்போது. அனேகமாக எல்லா நாடுகளுமே இவ்வழக்கின் தீர்ப்பை ஆவலாய் எதிர்நோக்கியிருக்கின்றனவாம். சுத்தமான குடிநீர் கூட கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் குறைந்துவரும் வேளையில் அந்நாட்டு மக்கள் அந்த நாட்டுக்குள்ளேயே இடம்பெயர்ந்தவண்ணம் இருக்கிறார்களாம். 

உலகம் சனத்தொகைப் பெருக்கத்தால் பிதுங்கிப்போய் இருக்கும் கட்டத்தில் இப்படி நடந்தால் யாராவது கண்டுகொள்வார்களா என்று யோசித்து, அப்பிடியே கொஞ்சம் வரலாற்றைப் பின்னோக்கிப் தேடிப்பார்த்தேன். பூவுலகின் மக்கள் தொகையும், மதங்கள் கண்டுபிடித்த இறப்பின் பின் சொர்க்கத்தின் மக்கள் தொகையும் எப்படி சமப்படும் என்றால் வெள்ளப்பெருக்கு, வறட்சி, நோய்கள் வரும்போது என்று 1700களில் சீனாவின் Qing ராஜ்யத்தில் வாழ்ந்த Hong Liangji என்கிற ஒரு அறிஞர் சொல்லி வைத்திருக்கிறார் என்பது காணநேர்ந்தது. இவர் Thomas Robert Malthus சனத்தொகைப் பெருக்கத்துக்கும், உணவு உற்பத்திக்குமிடையேயான விகிதாசாரத் தொடர்பு, வளர்ச்சிவீதம் குறித்த தியரியை அந்தக் காலத்தில் சரியென்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒன்றுக்கு முன்பே, அதாவது ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பே, ஹாங் சீனாவின் சனத்தொகைப் பெருக்கம் மற்றும் உணவு உற்பத்திக்கும் இடையேயான தொடர்பை விளக்கியிருக்கிறார். 

தொழிற்புரட்சி ஏற்பட்ட காலத்திலிருந்து மனித இனம் செல்வத்தையும் அறிவையும் வளர்த்துக்கொண்டே போகிறது. அல்லது, சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புக்குள்ளாவதால் ஏற்படும் மண்ணை அழிப்பதும், பல்வேறு உயிரினங்களை அழிப்பதும், காலநிலை மாற்றங்களுக்கு பூமி உட்பட்டு இப்படி மனித இனம் இடம்பெயர்க்கப்படுவதும் தொடருமா என்று கேள்விகளை விட்டுச்செல்கிறார்கள். ஆனால், அதன் விளைவுகளான இதுபோன்ற பூதாகரமான பிரச்சனைகள் வந்தால் ஏற்கனவே எழுதிவைத்த guidelines ஐத் தேடுகிறார்கள். 

கிரிபாற்றி பிரச்சனைக்கு எல்லா நாடுகளும் அந்த நாடு தன்னாலான தடுப்பு நடவடிக்கைகளை எடுக்கவேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றன. அவர்களும் ஓரளவு இதற்கு தீர்வு என்று ஒன்றை எட்ட ஜப்பானுடன் சேர்ந்து யோசிக்கிறார்களாம். ஆனால், அதுக்கு பில்லியன் கணக்கில் டாலர்கள் தேவைப்படுமாம். இந்த நாட்டுக் குடிகளின் இடப்பெயர்வும் அகதிநிலைக் கோரிக்கையும் எப்படியோ வேண்டா வெறுப்பாகவே இனி எல்லா நாடுகளாலும் பார்க்கப்படும். ஏற்கனவே தேசப்பாதுகாப்பு முக்கியம் அது, இதுவென்று உளறத்தொடங்கியிருக்கிறார்கள். 

அனேகமாக, நியுசிலாந்தில் அகதிநிலைக் கோரிக்கை வைத்தவரின் விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்படும் என்று தான் சில சர்வதேச சட்டவல்லுனர்கள் எதிர்வுகூறுகிறார்கள். அந்த நாட்டின் சார்பில் அல்லது அந்த மக்களின் சார்பில் பேசுபவர்கள் அவர்கள் அகதிநிலையை விரும்பவில்லை. வேறோர் நாட்டில் கெளரவமான "Migrant Status" ஐ விரும்புகிறார்கள் என்றும் சொல்கிறார்கள். இல்லையா பின்ன, அகதிநிலை என்பதும் இடப்பெயர்வு என்பதும் யாருக்குத்தான் பிடிக்கும். ஆங்கிலத்தில் 'Persecution' என்று சொல்லப்படும் மனிதர்களால் துன்பத்துக்கு ஆளாகும் நிலைக்கே அகதிநிலை அந்தஸ்து வழங்கப்படுமாம் ஐ. நா. சாசனத்தின் படி. 

மேலும் இதுகுறித்து தெரியவிரும்பினால் கூகுளில் தேடினால் நிறையவே கொட்டுகிறது அந்தந்த நாட்டு ஊடகதர்மத்தின் படி. இருந்தாலும், எனக்கு சரியென்று பட்டது இந்தப் பக்கத்திலுள்ளது. 




Image: Google.

செப்டம்பர் 18, 2013

தேர்தல் விஞ்ஞாபன வைபோகமே!


தேர்தல், இது மூன்றாம் உலக நாடுகளைப் பொறுத்தவரையில் இன்னும் ஜனநாயகம் என்பதன் ஒரு வரப்பிரசாதம் போன்றே கணிக்கப்படுகிறது. இலங்கை போன்ற நாட்டில் இனவாத அரசியல் செய்யும் ஆட்சியும், தேர்தல் என்கிற கண்துடைப்பும் போரிலிருந்து மீண்ட வடக்கிற்கு என்ன புதிதாய் நம்பிக்கையை கொண்டுவரும் என்பதே குறைந்தபட்ச எதிர்பார்ப்பு. அந்த எதிர்பார்ப்புகளை பூர்த்தி செய்யுமளவுக்கு இல்லையென்றாலும், குறைந்தபட்சம் நீதியும், நியாயமானதுமான தேர்தல் நடக்குமா என்பதே சந்தேகம். இது ஒன்றும் பாராளுமன்றத் தேர்தல் கூட கிடையாது. எதிர்வரும் 21ம் திகதி நடைபெறப் போவது மாகாணசபைத் தேர்தல் மட்டுமே. இலங்கையின் வடக்கு, தெற்கு, வடமேல், மத்திய, ஊவா மாகாணசபைத் தேர்தல் இது. 

மற்றைய மாகாணங்களை விடவும் வடக்கின் மாகாணசபைத் தேர்தல் அதிகளவில் சூடுகண்ட களமாக ஆகிவிட்டிருக்கிறது. வடக்கில் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பு மட்டுமே தேர்தல் விஞ்ஞாபன அறிக்கை ஒன்றை மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறது. தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பில் தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது இலங்கையின் அரசியலமைப்பை மீறாமலே தயாரிக்கப்பட்டதாய் மன்னார் ஆயர் ராயப்பு கூறியிருக்கிறார். மற்றைய கட்சிகளான ஐக்கிய முன்னணி, ஐக்கிய தேசக் கட்சி, ஜேவிபி, முஸ்லிம் காங்கிரஸ் என்பன மற்றைய மாகாணங்களில் தேர்தல் விஞ்ஞாபனம் ஒன்றை அறிமுகம் செய்யவில்லை என்கிறார் அரசின் ஊதுகுழலாய் செயற்படும் விமல் வீரவன்சே. தேர்தல் விஞ்ஞாபன அறிக்கை என்பதெல்லாம் ஜனநாயக விழுமியப் பண்பு என்பது புரியாத ஜென்மங்களுக்கு என்ன சொல்வது. 

அப்பிடி தமிழர்களின் தேர்தல் விஞ்ஞாபன அறிக்கையில் என்னதான் இருக்கிறது இவர்கள் குதிக்க என்றால், தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு அதில் உள்ளக சுயநிர்ணய உரிமையை தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாசையாகக் குறிப்பிட்டதாக அரச சார்பில் வழக்கம் போல் கூக்குரல். தமிழர்கள் உண்மையில் வெளியக சுயநிர்ணய உரிமையைத் தான் விரும்புகிறார்கள். ஆனால், உங்கள் சோசலிச ஜனநாயக் குடியரசு தான் சட்டம் போட்டு பேசக்கூட தடைவிதிக்கிறதே தமிழனுக்கு. பிறகேன், இத்தனை ஆர்ப்பாட்டம். த. தே. கூ. வடக்கையும் கிழக்கையும் இணைக்க கோருகிறார்கள், அதியுயர் பாதுகாப்பு வலயம் நீக்கப்படவேண்டுமென கேட்கிறார்கள்; இதெல்லாம் புலிகளின் கருத்துகளை நிறைவேற்றுவதாகும் என்று முதலீட்டு ஊக்குவிப்பு அமைச்சர் லஷ்மன் யாப்பாவின் ஆணவப் பேச்சு. 

காலங்காலமாக தமிழனின் வாழ்நிலம், தமிழனுக்கு சொந்தமான பூமி தான் தற்போதைய இலங்கையின் வடக்கும், கிழக்கும். அதில் தமிழன் ராணுவம் வேண்டாம், காணி, காவல்துறை அதிகாரங்களைக் கொடு என்றால் கூட வழங்க மறுக்கும் ஒரு மாகாண சபை ஆட்சியை அரசின் கைப்பாவையாய் செயற்படும் ஒரு முதலமைச்சருடன் தான் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு வேண்டுகிறது என்றே வைத்துக்கொண்டாலும், அதைக்கூட அறுபது வருடங்களாகவே மறுப்பவன் தானே சிங்களன். 

இதெல்லாம் சிங்கள ஆட்சியாளர்களின் வழக்கமான தமிழர்களுக்கு எதிரான ஆண்டாண்டுகால எதிர்ப்புகள். இதுக்கெல்லாம் பதில் சொல்லும் வகையில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு வடக்கில் பெரும்பான்மை வெற்றி பெறவேண்டும் என்பதே அனேகமான தமிழர்களின் விருப்பும், எதிர்பார்ப்பும். ஈழத்தின் தமிழ் சமூகத்தைச் சேர்ந்த சிவில் சமூகத்தினர் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்புக்கு எதிர்வரும் 21 ம் திகதி தேர்தலில் வாக்களித்து வெற்றிபெறச்செய்யுமாறு கூறுவதோடு, 13வது திருத்தச்சட்டத்தின் அடிப்படையில் மாகாணசபை என்பது தமிழர்களின் தேசியக்கேள்விக்கு தீர்வாகாது என்பதையும் கூறுகிறார்கள். மாகாணசபை மூலம் தமிழர்களின் அரசியல் பிரச்சனைக்கு தீர்வுகாண முடியாது என்பதை த. தே. கூ. சரியாக தேர்தல் அறிக்கையில் விளக்கவில்லை என்பதும் அவர்கள் நிலைப்பாடு. தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு வழங்கப்படும் மக்கள் ஆணையை கருத்திற்கொண்டு அவர்களுக்கான அரசியல் தீர்வுக்கான களங்களை உருவாக்கவேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்கள். 

எப்படியென்றாலும், வடக்கிலேனும் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு வென்றே ஆகவேண்டியது காலத்தின் தேவை, கட்டாயம். இல்லேயேல், சிங்களப் பேரினவாதத்தின் கைகள் தாம் வடக்கிலும் மேலும், மேலும் உயர்ந்து, தமிழர்களின் குரல்வளைகள் இன்னும் நெரிக்கப்படும். இதற்கிடையே, வடக்கின் தேர்தல் முறைகேடுகள், அதிகாரிகளின் நியமிப்புகளில் அதிக சிங்களர்களின் தெரிவு, மற்றும் பொதுமக்கள் வாக்களிக்கச் சென்றால் குண்டுவெடிக்கும் என்கிற ராணுவ மிரட்டல்களும் உண்டு. இதையெல்லாம் கண்காணிக்க சார்க் அமைப்பின் பிரதிநிதிகள் வடக்கிற்கும் வந்திருப்பதாகச் செய்திகள் சொன்னாலும், அவர்களும் எண்ணிக்கையில் குறைவாகவே இருப்பதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

ஒரு மாகாணசபைத் தேர்தலுக்கே தமிழனுக்கு இத்தனை கெடுபிடிகள். இங்கே தான் ஜனநாயகம் வாழ்கிறது என்று தேர்தலுக்குப் பின் அமெரிக்க ஊடகங்கள் கூட செய்தி வெளியிட்டாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை. தவிர, ஐ. நா. வின் 24 வது மனித உரிமைகள் அமைப்பின் கூட்டம் ஆரம்பித்திருக்கிறது. இந்த மாகாணசபைத் தேர்தல் கூட மனித உரிமைகள் சபையில் இலங்கை அரசை போர்க்குற்ற விசாரணைகளிலிருந்து காப்பாற்றும் ஒரு யுக்தி தான். ஒரு இனப்படுகொலையை மனித உரிமைகள் பிரச்சனையாக்கி இலங்கையில் தமிழர்கள் என்னும் ஒரு இனத்தையே சிங்களப் பேரினவாதத்துக்கு காவுகொடுக்காமல் எப்போது தமிழனை வாழவிடுவார்களோ!

மாகாணசபை தமிழர்களின் அரசியல் தேசிய அபிலாசைகளுக்கு தீர்வாகாது என்பதையும், தமிழர்கள் தொடர்ந்தும் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான முயற்சிகளை தொடரவேண்டும் என்பதைஉம் கருத்திற்கொள்ளவேண்டியே இருக்கிறது. 


Image: Google. 

செப்டம்பர் 16, 2013

புலிகளின் நேர்மை



ஒருவரின் நேர்மை பற்றி அவர் நட்புகளிடம் கேட்காதே, அவர் எதிரிகளிடம் கேள் என்று நான் நினைப்பது உண்டு. ஈழவிடுதலைக்காகப் போராடிய தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் நேர்மை பற்றி இலங்கை அரசின் கட்டுப்பாட்டில் அல்லது அராஜகத்தில் இயங்கும் இலங்கை ஊடகங்கள், இந்திய ஊடகங்கள், குறிப்பாக இந்து நாளேடு, சர்வதேச ஊடகங்களின் போலிப்பரப்புரைப் பிரச்சாரங்கள் குறித்த செய்திகளில் தங்களை அறியாமலே புலிகளின் நேர்மயை பேச நேரிட்ட சந்தர்ப்பங்கள் உண்டு. 

தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரனின் மகன் பாலச்சந்திரன் மரணம் குறித்த செய்திகளின் ஆதாரங்களை பிரித்தானிய ஊடகமான சனல் 4 இன் Callum Macrae வின் கட்டுரையை இந்து நாளேடு Op-Ed. இல் வெளியிட்டு தன் ராஜபக்‌ஷேக்களின் விசுவாசத்தை கொஞ்சம் மடைதிருப்பியது. யூதர்களைக் கொலைசெய்ய உருவாக்கப்பட்ட தடுப்பு முகாம்களுக்கு 21ம் நூற்றாண்டில் இணையானதாக சாதாரணர்களால் கூடப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட உண்மையை இந்து நாளேடு அங்கே தமிழர்கள் நல்வாழ்வு வாழ்கிறார்கள் என்று கூறிவந்ததை பாலச்சந்திரன் விடயத்தில் சனல் 4 போட்டுடைத்தவுடன் தேவதை வேடம் தரித்தது இந்து நாளேடு. 

சிங்கள பெளத்த ஆட்சியாளர்களுக்கும், சர்வதேச பூகோள அரசியலின் அஜெண்டாவுக்கு முண்டு கொடுக்கும் இந்திய ஆளும்வர்க்கம் மற்றும் அரசியல் பொம்மைகளுக்கும் தெரியும் புலிகளின் நேர்மை பற்றி. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் ஈழத்தமிழர்களின் சுதந்திரமானதும், கெளரவமானதுமான அரசியல் உரிமைகளுக்காகவே போராடினார்கள். அதனால் தான் புலிகளை ஒழித்துவிட்டோம் என்று புளகாங்கிதம் அடைந்த பின்னும் புலிகள் பற்றிப் பேசவும், அவர்கள் பற்றி போலிப்பிரச்சாரப் பாணியிலான கருத்துருவாக்கப் படைப்புகளை உருவாக்கவும் வேண்டிய தேவை அவர்களுக்கு இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. இவர்கள் மீண்டும், மீண்டும் தங்களையும் அறியாமல் நிரூபிக்க முயல்வது புலிகளின் நேர்மைக்குப் பின்னால் மறைக்கப்படும் தங்கள் சுயநல அரசியல் இலாபங்களின் கூட்டுமுயற்சி பற்றிய போலிக்கருத்துருவாக்கமே. 

இதன் அண்மைய எதிரொலி Madras Cafe என்கிற ஒரு இந்திய ஆளும்வர்க்கத்தின் பார்வையிலான ஈழம் பற்றி அல்லது புலிகள் பற்றிய போலிப்பரப்புரை திரைப்படம் என்பது செய்திகள் மற்றும் சமூகவலைத்தளக் கருத்தாடல்களின் வழி தெரிகிறது. வழக்காமாக ஈழம் பற்றிய படைப்புகள் என்றால் தவிர்ப்பதில்லை நான், பார்த்துவிடுவேன். இதைப் பார்க்க மனம் ஒப்பவில்லை. இந்திய நாடாளுமன்றத்தேர்தல் நெருங்கிவரும் சந்தர்ப்பத்தில் அதற்குண்டான அரசியல் பிரச்சாரங்களின் ஆரம்பங்களும் தென்படவே செய்கிறது. படைப்புகளின் அடிநாதம் எதுவாயினும் அதைப் புரிந்து செயற்படவேண்டிய தேவை தமிழர் தரப்புக்கு உண்டு. 

ஆனால், படம் பார்த்த சிலரது விமர்சனப்பார்வை என்பது திரைக்கதையின் நாயகனின் பார்வையில் அவர் அவரது பிரதமரை இழந்திருக்கிறார் என்பது தானாம். அத்தோடு ஏன் இந்திய அமைதிப்படை ஈழத்தில் நிகழ்த்திய படுகொலைகளையும், அட்டூழியங்களையும் மருந்துக்கேனும் காட்சிப்படுத்தவில்லை என்றும் எழுதியிருந்தார்கள். இதெல்லாம் தமிழகத்தின் செயற்பாட்டாளார்கள் கருத்தைக் கொண்டு நான் முன்மொழியவில்லை. சாதாரணர்களின் கருத்துகள் இவை. 

பிரதமருக்காய் ஒரு இனமும் அதன் விடுதலைப் போரும் காவுகொள்ளப்பட்டது எந்தவகையில் சேர்த்தி. இந்தியாவின் இன்னொரு பிரதமரின் மரணத்துக்குப் பின்னான அரசியல் கோபங்களை, இழப்பின் சூத்திரங்களை கருவாக்கி, கதைக்களம் அமைக்கலாமே!

இதுக்குப் பிறகு, தற்போது மிக அண்மையில் பார்த்தது, கேட்டது தமிழக ஓய்வுபெற்ற ஆட்சித்துறைப் பணியாளரான (IAS) பெண் அதிகாரியின் புலிகள் மீதான விமர்சனம். சிவகாமி பழனிமுத்து என்கிற ஒரு ஓய்வுபெற்ற அதிகாரி தன்னிடம் புலம்பெயர் தமிழர்கள் புலிகள் பெண் போராளிகளை தங்கள் பாலியல் தேவைகளுக்காக வைத்திருந்தார்கள் என்பது எவ்வளவு அபாண்டமான பொய். இவரின் கூற்றை ஆதாரமற்றதென அங்கிருந்த மற்றைய சிறப்பு விருந்தினர் ஒரிருவர் மறுத்தார்கள். அதன் பிறகு, பொய்குற்றச்சாட்டை புலிகள் மீது சுமத்தியவர் முகநூல் பக்கத்தில் ஒருவிதமான மன்னிப்பு போன்ற ஒரு நிலைத்தகவலைப் பார்க்க நேர்ந்தது. தன்னிடம் தக்க ஆதாரங்கள் இல்லாமல் தான் அவ்வாறு பேசியிருக்கக் கூடாதாம். ஒரேயொரு தாழ்மையான கருத்து, புலிகள் இயக்கத்தின் பண்பொழுக்கம் பற்றி சர்வதேசமும் அறியும். வீணே இல்லாததுக்கெல்லாம் ஆதாரம் தேடி சோர்ந்துபோகாதீர்கள். 

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மீது அவதூறு பேசியவர்களில் நீங்கள் முதலுமல்ல, கடைசியுமல்ல. இருந்தும், நடக்கவே நடக்காத ஒரு விடயத்தை நடந்ததாகச் சொல்லி அதற்கு ஆதாரம் தேடும் ஒரு ஓய்வுபெற்ற அரச அதிகாரியின் நேர்மைக்கு இதுபோன்ற சான்றுகள் தேவைதான்.  

இனிமே இவர் போன்றவர்கள் ஈழம்பற்றியோ அல்லது ஈழவிடுதலைக்காகப் போராடியவர்கள் பற்றியோ பேசி இழிவுபடுத்தவும் வேண்டாம். பிறகு, ஒப்புக்கு மன்னிப்பும் கேட்கவேண்டாம். குறைந்தபட்சம் உங்கள் மனசாட்சிக்காகவாவது நேர்மையாய்ப் பேசுங்கள். அப்பிடியே இன்னொரு விடயத்தையும் புரிந்துகொள்ளுங்கள் அம்மணி. ஈழத்தமிழர்கள் போராடுவது உங்கள் பாஷையில் 'Equal Status' க்கு அல்ல, சுயநிர்ணய உரிமைக்காக. 

சும்மா, சும்மா தமிழ உணர்வாளர்கள் மேல் குற்றம் கண்டுபிடிப்பவர்கள் இதை கவனித்தால் நல்லது. சிவகாமி பழனிமுத்து போன்றவர்களின் அநியாயமான பேச்சுக்கு தமிழ் உணர்வாளர்களின் எதிர்ப்பும் இல்லையென்றால் வாய்க்கு வந்ததை எல்லாம் உளறிக்கொட்டுவார்கள் போல. 

இதெல்லாம் ஒருபக்கம் இருக்க. எதிர்வரும் மாகாணசபைத் தேர்தலில் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பு தங்கள் சார்பில் வேட்பாளராக தெரிவுசெய்த சி.வி. விக்னேஸ்வரன் சிங்களர்களும் தமிழர்களும் கணவன் - மனைவி போன்றவர்கள் என்கிற கூற்றும், மறுப்பும் என்று இந்தியாவின் இந்து பத்திரிகையும் அவரும் ஒருபுறம். நான் பத்து கேள்விகளுக்கு பதில் சொன்னேன் அவர்கள் இந்த ஒன்றை மட்டும் பிரதானப்படுத்தியிருக்கிறார்கள் என்று தமிழகத் தமிழர்களும் அமைப்புகளும் கணவன் - மனைவி விவாகரத்து செய்துகொள்ளுங்கள் என்று சொல்லக்கூடாது என்று கூத்து வேறு. ஆனாலும், ஈழத்தமிழர்கள் சுயநிர்ணய உரிமை கோரவில்லை, மாகாண சுயாட்சியே கோருகிறார்கள். அதற்கு தமிழ்நாட்டின் அறிவுரை ஏதும் தேவைப்படும் என்பது போல் பேசி மளுப்பி, ஒப்பேத்தியிருக்கிறார். ஏன் இப்பிடி! 

இவர்களைப் போல் அரசியல் படிப்பும் பட்டமும் இல்லாதவர்களின் சார்பில் கேட்கத்தான் தோன்றுகிறது. என்ன நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் ஈழத்தமிழர்களை! உங்களுக்கு இலங்கையின் 6வது திருத்தச்சட்டம் ஒரு பயம் என்றால் அதைவெளிப்படையாய் முன்பு எத்தனை தடவை ஒத்துக்கொண்டது போல் ஒத்துக்கொண்டு போகவேண்டியது தானே. இலங்கை அரசு எங்களுக்கு நெருக்கடி கொடுக்கிறது புலம்பெயர் தமிழர்களால், தமிழ்நாட்டு தமிழர்களால் என்றால் தந்தை செல்வாவையும் சேர்த்தே குற்றஞ்சொல்லலாமே. தமிழர்களின் பிரச்சனைக்கு தீர்வாய் முன்வைத்த வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தையும் சேர்த்தே புதைக்கலாமே. அங்கே இருக்கிற சாதாரணனுக்கு இருக்கும் நெருக்கடியே உங்களுக்குமா! பிறகெதற்கு மாகாணசபைத் தேர்தல். அதற்கு ஒரு பிரதிநிதி. புலம்பெயர் தமிழர்கள், தமிழகத்தமிழர்களை குற்றஞ்சொல்வது போல் ஏன் உங்களால் அமெரிக்காவையோ இந்தியாவையோ விமர்சிக்க முடிவதில்லை. 

புலிகள் கேட்டதையே தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு கேட்கிறது என்று சிங்கள பெளத்த அரசின் ஆட்சியாளர்கள் கோபித்துக்கொள்கிறார்களாம். புலிகளா கேட்டார்கள் வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம் போடு என்று. தந்தை செல்வா தீர்மானம் போட்டார். புலிகள் அதற்கு வடிவம் கொடுக்க தம்வரையில் முனைந்தார்கள். 

தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பினரின்  நேர்மையை சந்தேகிக்கவில்லை. ஆனாலும், அழிவின் விளிம்பில் இருக்கும் ஒரு இனத்தின் பிரதிநிதிகளான உங்கள் அசமந்தமான பேச்சுகளும், மறுப்புகளும் கேட்கும் போதும், பார்க்கும் போதும் தான் புலிகளின் நேர்மையும் இழப்பும் இன்னும் ஆழமாய் தைக்கிறது மனதில். 



Image Courtesy: Google.


ஜூன் 04, 2013

எண்ணமும் எழுத்தும் இனப்படுகொலையும்

 
 
நவீன தொழில்நுட்ப தகவல் பரிமாற்று யுகத்தில் கணனியின் அறிமுகம் மற்றும் இணைய வசதி இருந்தால் அவர்கள் யாவரும் தங்களைத் தாங்களே விளம்பரப்படுத்தவும், தம்மைச் சுற்றி நடப்பவைகளை, தம்மை பாதிப்பவைகளை, தம் எண்ணங்களை பகிரவும் முடிகிறது. உலகில் நீதியையும் நியாயத்தையும் நம்பும் சக்திவாய்ந்த மனிதர்கள் முதல் சாதாரணன் வரை இன்னும் பேசிக்கொண்டும், எழுதிக்கொண்டும் தானிருக்கிறார்கள். அதேபோல், அநியாயம் அக்கிரமம் செய்பவனும் பேசுகிறான், எழுதுகிறான். அதை அதற்குத் துணைபோனவனின் அனுசரணையுடன்.
 
இலங்கையின் இயற்கை அனர்த்தம் மற்றும் மனித உரிமைகள் அமைச்சின் செயலர் ரஜீவ் விஜேசிங்க கனடா ரொரண்டோவில் 'Mirrored Images' என்கிற (அனர்த்த) கவிதைப் புத்தக வெளியிடப்பட இருப்பதாக செய்தி.

முள்ளிவாய்க்கால் தமிழனின் விதியான பின் எழுதியபடியே இருக்கும் தமிழ் எழுத்தாளர்களின் அக்கப்போருக்கு மத்தியில் இது ஒரு அரசியற்போர். இதற்கெல்லாம் எந்த முன்னோடி எழுத்தாளர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிப்பார்களா தெரியாது. இதே ரஜீவ் விஜேசிங்க தான் முள்ளிவாய்க்கால் முடிவின் பின் தடுப்புக்காவல் முகாமில் சிங்களச்சிப்பாய்களுடன் நள்ளிரவு தாண்டி தமிழச்சிகள் கிரேக்க தத்துவம் பற்றி பேசுவார்களா இருக்கும். அல்லது சந்தோசத்துக்காகவோ, ஏதாவது காரியங்களுக்காகவோ தமிழச்சிகள் முகாமில் சிங்கள ராணுவத்தைப் புணர்ந்தவர்கள் என்றுரைத்தவன்.

இந்த கவிதை தொகுப்பில் ரஜீவ் விஜேசிங்க சொல்ல முற்படுவது எல்லாருக்கும் ஏதோ ஒன்று பொதுவா இருக்காம். சமூகமட்டத்தில் எல்லா அளவுகளிலும் இருக்கும் குரோதம் இந்தக் கவிதைகளில் வெளிப்படவே இல்லையாம். இந்த புத்தகத்தை இந்தியாவின் வெளிவிவகார அமைச்சர் சல்மான் குர்சித்தூ சடங்கு ரீதியாகப் பெற்றுக்கொண்டாராம்.

தமிழர்களிடத்தில் பகையே இல்லை. இலங்கை சிங்களப்பேரினவாதம் இனப்படுகொலை செய்யவே இல்லை என்று இன்னும் எத்தனை நாட்டுக்கு சொல்லுவார்கள்! தமிழர்களை இனப்படுகொலை செய்ததை மறுத்துக்கொண்டே இன்னும் மேலும், மேலும் திட்டமிட்ட இனப்படுகொலையை செய்துகொண்டே இருக்கிறவர்களை ஆதரிப்பது சர்வதேச அரசியல் நடைமுறையாய்ப் போனது. இனப்படுகொலையை மறுப்பவன் புத்தகம் வெளியிட்டு இந்தியாவின் வெளிவிவகார அமைச்சர் அதைப் பெற்றுக்கொள்வதும் என்னே ஒரு சிறப்பு!!

துருக்கி என் பார்வையில்.....

 
அருந்ததி ராய் எழுதிய ஒரு கட்டுரை Listening to Grasshoppers, படித்ததில் அறிமுகமானது ஒட்டமன் சாம்ராஜ்யம். அதன் பின்னர் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக அது குறித்து படித்தபோது ஃபுக்குயாமாவின் ஆராய்ச்சியில் தெரிந்துகொண்டது; அன்றைய இஸ்லாமிய ஒட்டமன் சாம்ராஜ்யத்தின் தலைநகராய் விளங்கியது இஸ்தான்புல். இன்று அது துருக்கியின் மிகப்பெரிய ஒரு நகரம். கிறிஸ்துவரான சிறுவர்களை அன்றைய தங்கள் சாம்ராஜ்யத்துக்குள் உட்பட்ட பால்கன் பகுதிலிருந்து அடிமைகளாக்கி, அவர்களுக்கு தங்கள் சுய அடையாளங்களை மறக்கவைத்து தங்கள் சாம்ராஜ்யத்தின் ஆட்சி அதிகார அலகுகளாக நியமித்துக்கொண்டது; அதேபோல் பால்கன் பகுதி மற்றும் தெற்கு ரஷ்யாவிலிருந்து பெண்களைக் கொண்டுவந்து மணமுடித்தும், திருமண உறவுமுறையற்ற வழிகளில் (எனக்குத் தெரிந்த தமிழ்ப்பதம் தாசி) தங்கள் அடிமைகளாக ஆக்கியும் கொண்டார்கள்.  பெண்களை தாசிகள் ஆக்கினார்கள் என்று இன்னும் எத்தனை வரலாற்றில் படிக்கவேண்டுமோ! இது ஒரு நீண்ட வரலாறு. நிறைய சுவாரஸ்யமான தகவல்களை கொண்டது. விரிவாக எழுதினால் பல பதிவுகள், சர்ச்சைகள் தான் மிஞ்சும்.
 
18ம் நூற்றாண்டுகளில் உலகஜனநாயகத்தின் வரைமுறை விழுமியங்களிலிருந்து துருக்கி மாறுபட்டு, வேறுபட்டு நிற்கிறது என்றுணர்ந்தபோது ஒட்டமன் சாம்ராஜ்யத்துக்கு அரசபணியாற்றிய Janissaries என்பவர்கள் நெருப்புமூட்டிக் கொன்றொழிக்கப்பட்டார்கள் என்பதும் வரலாறு. அதன்பின்னர், தங்கள் ராஜ்யத்தை நடத்த நவீன ஐரோப்பிய வடிவிலான ராணுவத்தை கட்டியமைத்தார்களாம். நிச்சயம் அறிந்துகொள்ள சுவாரஸ்யமானது ஒட்டமன் சாம்ராஜ்ய வரலாறு.
 
இதே துருக்கி தான் 1915ம் ஆண்டு ஒன்றரை மில்லியன் அல்பேனியர்களை இனப்படுகொலை செய்ததாக அருந்ததி ராய் எழுதியிருந்தார் சாட்சியங்களின் மற்றும் உலக வரைவிலக்கணங்களின் படி.
 
மதம், இனம், நிறம் என்கிற பெயரால் மறைமுகமாகவும் நேரடியாகவும் வரலாற்றுப்பிழைகளை இழைத்துவிட்டு மீண்டும் சப்பைக் கட்டு கட்டிக்கொண்டிருப்பவர்களும், அதற்கு துணைபோகிறவர்களும் இருக்கவே செய்கிறார்கள். இதோ, இன்று மீண்டும் துருக்கியில் ஒரு மக்கள் கலகம் அந்நாட்டின் பிரதமரின் அடிப்படைவாதப் போக்குகளுக்கு எதிராக. பூங்காவை மாற்றி ஷாப்பிங் மால் கட்டுவது, அருங்காட்சியகம் அமைப்பது, நகரிலுள்ள வரலாற்று சின்னத்துக்கு ஒட்டமன் சாம்ராஜ்ய சுல்தானின் பெயரைச் சூட்டுவது, மதுப்பாவனை குறித்த கட்டுப்பாடுகள், இஸ்லாமிய அடிப்படைவாத மாற்றங்களை திணிப்பது என்று ஒவ்வொரு ஊடகமும் அந்நாட்டின் பிரதமர் பற்றி விதம்விதமாக காரணங்களைச் சொன்னாலும் மக்கள் தற்போதைய பிரதமந்திரிக்கு எதிராக கிளர்ந்துள்ளார்கள் என்பதை மட்டும் எல்லாரும் ஒருபடச் சொல்கிறார்கள்.
 
தற்காலத்தில் இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்களின் அடக்குமுறைத்தனங்களின் அடிப்படை எதுவாக இருக்கும் என்று யோசித்தால் அதுக்கு ஒட்டமன் சாம்ராஜ்யத்தின் பாதிப்பும் இருக்குமோ என்றும் யோசிக்கத்தோன்றுகிறது. நிகழ்காலத்தின் அரசியல் என்பதை அறியமுற்பட்டால் கடந்தகால வரலாறும் நினைவுக்கு வரவே செய்கிறது. காலங்கள் மாறினாலும் வரலாறு மீண்டும், மீண்டும் ஏதோவொரு அரசியலுக்காய் புதுப்பிக்கப்படுகிறது. இன்று துருக்கியில் ஜனநாயகம் வளர்கிறது என்றும் ஆய்வாளர்கள் ந்ம்பிக்கை வெளியிடுகிறார்கள்.  
 
எது எப்படியோ அடக்குமுறையாளர்கள் வீழ்வார்கள் என்கிற நம்புக்கையுடன் நான், நாம்.  
 
Image: Google
 
 

மே 15, 2013

முள்ளிவாய்க்கால் - முடிவில்லா அரசியல்!

 
 
நம்பிக்கை, இதை மட்டுமே ஒவ்வொரு வருடமும் மே மாதம் வரும்போதும் முன்பை விட அதிகமாய் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம். மே 18 வரும்போதெல்லாம் கொலைகாரர்கள் எம் இனத்தை மரணயாத்திரை போகவைத்ததையே மறுபடியும், மறுபடியும் நினைந்தாக வேண்டிய கொடுமை. இனவழிப்பின் சூத்திரதாரிகளிடமே தமிழர்களை விடுதலைக்காய் கையேந்து என்கிறது ஒரு அறிவுஜீவிக்கூட்டம். தமிழீழம் என்பதையே மறந்து விடுங்கள் என்கிறது அமெரிக்கா, இந்தியா, பிரித்தானிய என்கிற சர்வதேசத்தின் நிகழ்ச்சி நிரல்களை அனுசரிக்கும் இன்னொரு தரப்பு. எங்களின் பறிக்கப்பட்ட வரலாற்று இறையாண்மையை இன்று இனப்படுகொலைக்குப் பின் மீண்டும் திருப்பிக் கேட்கிறோம் என்று தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாசைகளை உரத்துப் பேச ஒரு தலைமை, பிரதிநிதித்துவம் இல்லாத நிலைமை தான் இன்னமும் தமிழர்களுக்கு.

மண்ணின் நிலவரங்களோ இன்னுமின்னும் கலவர நிகழ்வுகளாகவே சிங்கள பெளத்த அரசால் அரசியலாக்கப்படுகிறது. வடக்குமாகாணசபைத் தேர்தல் இழுபறி. அதில் தமிழர்களுக்கு என்ன கிடைக்கப்போகிறது என்பதை விடவும், தமிழர்களின் தாயகபூமியான வடக்கிலும் சிங்கள பெளத்த அரசே வென்று தமிழர்களின் மனங்களை வென்றுவிட்டோம் என்று சர்வதேசத்துக்கு காகிதங்களில் காட்டுவார்கள். பிறகென்ன, தமிழர்களின் ஒரே தலைவன் தான் என்று ராஜபக்‌ஷேவும் மார்தட்டுவான். இதற்குத்தானா தமிழன் போராடினான்! தமிழர்களின் தாயகத்தின் ஒருபகுதியான கிழக்கும் கூட இலங்கை அரசு - தங்களைத் தமிழர்களாக அடையாளப்படுத்த விரும்பாத முஸ்லிம் அரசியல் சார்ந்தவர்களின் கூட்டுமுயற்சியில் சின்னாபின்னப்படுகிறது. தமிழர்களின் பூர்வீக வாழ்விடங்களிலேயே சிங்களர்கள், முஸ்லிம்கள் என்று குடிவைக்கப்படுவதை தடுக்கும் தமிழர்களின் போராட்டம் பரிதாபத்திற்குரியது. சிங்களராணுவத்தின் முழுப்பாதுகாப்புடன் மக்கட்தொகை கட்டமைப்பை, தமிழர்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தை மாற்றியமக்க குடியேற்றப்படும் சிங்களர்களை சொந்தமண்ணில் தடுத்து நிறுத்த முடியாத அளவுக்கு ஒரு பேரினவாத அரசநிர்வாகத்தில் ஆட்சிக்குப் பணியும் நீதி நிர்வாகம். இதில் தமிழர்களுக்கு நீதி கிடைக்கும் என்பது ஜனநாயகம் கற்றுத்தரும் கனவு. இதில் அமெரிக்காவின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கும், ஜனநாயக விழுமிய பாரம்பரியத்துக்கு பங்கம் நேராமல் ராஜபக்‌ஷேக்களும் ஜனநாயகவாதிகள் தான் என்று தமிழர்களின் மனங்களை வெல்லும் அரசியல் பகற்கனவு.

வடமாகாணசபைத்தேர்தல் குறித்த அரசின் பயம் காரணமாக ஊடகசுதந்திரம் தமிழர்கள் பகுதியில் முற்றுமுழுதாக நசுக்கப்படுகிறது. உதயன் பத்திரிகை அலுவலகங்கள் மீதான தாக்குதல்கள் வரலாற்றுத் தொடர்கதை. தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் உறுப்பினர்கள் வீடுபுகுந்து தாக்குதல் என்கிற தமிழர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தபவர்களுக்கு விடுக்கப்படும் அச்சுறுத்தல் தொடர்கிறது. முற்றுமுழுதாக ராணுவக்கட்டுப்பாட்டில் 6-7 தமிழர்களுக்கு ஒரு சிங்கள ராணுவச்சிப்பாய் என்ற விகிதத்தில் இருக்கும் மண்ணில் யார் அவர்களையும் மீறித் தாக்குதல் நடத்துகிறார்கள் என்று தெரியாது விசாரிக்கிறோம் என்கிற பேரினவாத அரசு. இப்படி தாக்குதலுக்கு உள்ளானவர்கள் தலைநகர் வந்து அமெரிக்க, இந்திய தூதரகங்களில் சொல்லி அழுதாலும் நிலைமகளில் ஏதும் முன்னேற்றம் கிடையாது.
 
களத்திலும் புலத்திலும் தமிழர்கள் அரசியல் தலைமைகளும் பிரதிநிதித்துவமும் தலைகீழ் விகிதங்களாய் புரியாமலே செயற்படுகின்றன, நகர்கின்றன. தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பை கட்சியாய் பதிவது பற்றி தமிழ் அரசுக் கட்சி காட்டும் பிடிவாதம் தமிழர்களின் அரசியல் உரிமைகள் குறித்து மட்டுமல்ல, சொந்தமண்ணில் சோற்றுக்கும் அல்லாடும் தமிழர்களுக்கு நல்ல அரசியல் எதிர்காலத்தை காட்டுமா என்கிற கேள்விக்கு யாரும் உறுதியான பதில் சொல்லக்காணோம். மன்னார் ஆயர் கூட இந்தப் பூனைகளுக்கு மணிகட்டும் பொறுப்பை எடுத்து ஏதோ செய்ய முயன்றாலும் திக்கொன்றாய் இழுப்பது மட்டுமன்றி இப்போது புதிதாய் தமிழ் தேசிய சபை என்கிற அமைப்பின் உருவாக்கம் பற்றிய கருத்துருவாக்கம் உலவுகிறது. எந்த அரசியல் நகர்வு என்ன விளைவுகளைக் கொண்டுவரும் என்கிற எதிர்வுகூறல்களுக்குப் பதில் இவர்களின் செயற்பாடுகளை செய்தியாகப் பார்ப்பதும், வேடிக்கை பார்ப்பதுமே இப்போதைக்கு செய்யமுடிகிறது. இதில் புதிதாய் எந்த அமைப்பும் என்ன சாதிக்கப்போகிறார்கள். தமிழர்களிடம் ஒற்றுமையை என்ன அமைப்பு வைத்தா உருவாக்கமுடியும். கொத்துக்கொத்தாய் உயிர்களைக் காவுகொடுத்த பின்பும் திருந்தாத இனம் வேறெவ்வழியில் திருந்தும்.

புலத்தில் நாடு கடந்த தமிழீழ அரசின் புதிய அரசியல் சாசனம் உருவாக்குவது பற்றியும் பேசுகிறார்கள். தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளும் அவர்களின் அரசியல் துறையும் இருந்தவரையில் தேசம், தேசியம், தன்னாட்சி என்கிற தமிழ்த் தேசியம் அமைப்பின் வடிவில் உயிர்ப்போடு இருந்தது. அதற்குரிய அர்த்தமான செயற்பாடுகளும் நடந்தேறின. தேசியம் என்பதற்கு கருத்துருவாக்கம் கொடுக்கும் ஒரு அமைப்பு இல்லாது போனால் அது அடிபட்டுப் போகும் ஆபத்து இருக்கிறது. அதன் ஒரு வடிவமாகத்தான் புலத்தில் கூட நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு என்கிற ஒரு அமைப்பின் வடிவத்திற்கு ஜனநாயக வழியில் தமிழர்கள் ஆதரவு வழங்கினார்கள். நாடுகடந்த தமிழீழ அரசு அமெரிக்காவில் வெள்ளை மாளிகைக்கு முன் மக்கள் போராட்டம் நிகழ்த்திய ஒன்றிரண்டு நிகழ்வுகளைத் தவிர வேறேதும் எனக்கு நினைவில் வரவில்லை அந்த அமைப்பின் செயற்பாடுகள் குறித்து. தமிழ் தேசியம் என்கிற ஒன்றையே அமைப்பின் வழி வாழவைக்க முடியாவிட்டாலும் பரவாயில்லை, தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாசைகள், சுயநிர்ணய உரிமைகளை முன்நகர்த்தும் விதமாக தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்பதையாவது மக்களுக்கு ஒரு அமைப்பு என்கிற முறையில் விளக்கலாம்.
 
இருட்டில் வழியின்றி தவிப்பவனுக்கு ஒளியாய் இருப்பது இப்போதைக்கு தமிழக மாணவர் போராட்டம் மட்டுமே. தமிழகத்தின் யார் பெரிசு அரசியல், ஜாதிக் கட்சி அரசியல் தாண்டி மட்டுமல்ல ஈழத்தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாசைகளை இந்திய ஊழல் அரசியல் தாண்டியும் பேசவைப்பவர்கள் தமிழக மாணவர்கள். வியாபார, சர்வதேச நிகழ்ச்சி நிரல் அரசியலுக்குள் சிக்காமல் மாணவர்கள் போராட்டம் வீச்சம் பெறுமாயின் அதுவும் ஈழத்தமிழர்களுக்கான விடுதலையின் ஒரு படி முன்னேற்றமே.

ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதிராக நிகழ்த்தப்படுவது திட்டமிடப்பட்ட இனப்படுகொலையே என்பதை ஒட்டுமொத்தமாக உலகத்தமிழர்கள் ஒன்றுபட்டுச் சொல்லாவிட்டால் ஈழத்தமிழினம் அதன் நிலம், வாழ்வு என்று அத்தனையும் இழந்து இல்லாதொழிக்கப்படும் அபாயம் உண்டு. அதை உருப்படியாய் இந்த மே 18 நாளில் உலகிற்கு சொல்லுவதோடு எங்களுக்குள்ளும் ஒவ்வொருவரும் உறுதி எடுத்துக்கொள்வது நல்லது.
 
இதுவரை ஈழத்தின் விடுதலையில் சிங்கள பெளத்த ராணுவ இரத்த வெறியாட்டங்களில் பலியாகிய ஒவ்வொரு தமிழனின் உயிருக்கும் இலங்கையின் பேரினவாதிகள் பதில் சொல்லும் காலம் வரட்டும். அதுவரை அனைவருக்கும் என் அஞ்சலிகள்.


 

ஏப்ரல் 15, 2013

ஒரு வரி விமர்சனங்கள்


கும்கி



கும்கி படம் பார்த்தாச்சு. நானும் ரொம்ப நேரமா கதை வரும், வரும்ன்னு காத்திட்டே இருந்தேனா...!

நாயகன் கும்கி. கொம்பன் antagonist; கும்கிக்கு அல்ல, மனிதர்களுக்கு. கொம்பன் வருவதை சிம்பாலிக்காவே காட்டிட்டு இருக்காங்க. கடேசில, கொம்பன் வந்தாரா! கொம்பனும் கும்கியும் க்ராபிக்ஸ்ல ஒரு மினி ஃபைட் போட்டு மனிதர்களின் சுயநலத்தை உணர்த்துறாங்க. இடையிடையே எங்களை எண்டர்டெயின் செய்ய ஒரு ஆணும் பெண்ணும் பாட்டு பாடுறாங்க.


நீதானே என் பொன்வசந்தம்


 
 
முதலாளித்துவப் பொருளாதாரம் உருவாக்கிய border line நடுத்தரவர்க்கம், சராசரிக்கும் மேலான நடுத்தரவர்க்கம் இதுபோன்ற பின்னணிகளிலிருந்து
வரும் இருவருக்கிடையே உருவாகும் காதலின் போராட்டங்களை (!!) அடியும் விளங்காமல், தலைப்பும் விளங்காமல்; பிரச்சனைகளின் மூலங்களைப் பேசாமல் எல்லோருமே ஏதோ flash back-monotone voice இல் பேசி ஒப்பேத்துகிறார்கள். கடுப்பேத்துகிறார்கள்.

காதல் சொல்ல வந்தேன்

பாதிக்கு மேல இயக்குனர் தான் என்ன சொல்ல வந்தேன்னு அவரே மறந்துட்டாரு போல. ஒரு பாட்டு என்ன, என்ன ஆகிறேன் அமைதியான இசையில் இயல்பாய் அழகாய் படமாக்கப்பட்டிருக்கு.

மங்காத்தா

அடி ஆத்தா, ஒண்ணுமே இல்லாத ஒரு கதைக்களத்துக்கு ஏகப்பட்ட சண்டை, குட்டை காற்சட்டைப் பெண்கள், கவர்ச்சி நடனம், த்ரிஷா, அஞ்சலி.

துப்பாக்கி

தமிழ் திரையுலகில் இதுபோல் கொடுமை எல்லாம் எப்பிடி படம்ன்னு அனுமதிக்கிறாங்களோ.
 
சமர்
 
ஏன்பா தமிழர்கள் அடித்துக்கொள்ள தமிழ் நாட்டில் ஒரு இடமா இல்லை. ஏன் பாங்காக், தாய்லாந்து என்றெல்லாம் போய் பணக்கார கேனத்தன விளையாட்டுகள். ஒரு த்ரில்லர் மசாலாவுக்குரிய அம்சங்கள் உண்டு சமரில்.
 
சரி, அப்படின்னா எந்தப் படம் தான் உனக்கு நல்லாருக்குன்னு கேட்கிறவர்களுக்கு.....
 
நடுவில கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்



அரிதாரம் பூசிக்கொண்டு வயதை மறைத்தோ அல்லது மறைக்காமலோ காதலிக்க வேண்டும், டூயட் பாடவேண்டும், க்ராஃபிக்ஸ் இல் சண்டை போடவேண்டும், நாட்டைக் காப்பாற்றவேண்டும், ஏழைமக்களின் ஆண்டாண்டு கால அன்றாடப் பிரச்சனையை ஒரே காட்சியில் தீர்த்துவைக்க வேண்டும். இப்படி வியாபாரக் குறியீடுகளான நாயகர்களின் வேலைப்பளுக்கள் சினிமாவில் அதிகம்.

இதுபோன்ற சினிமாக்களே தேவையில்லை என்பதல்ல. அதை யதார்த்தபூர்வமாக காணமுடிவதில்லை அல்லது சொல்லப்படுவதில்லை என்பதே பொருள்.

இதிலிருந்து விலகி, இரண்டு வார்த்தைகளில் தீம் சொல்வதானால் கெழுதகை நட்பு, இதுதான் நடுவில கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம். மிகவும் இயல்பாய் படத்தோடு ஒன்றிப்போய்ப் பார்த்தேன்.

எல்லாமே சிறப்பாய் இருந்தது என்று சொல்லத்தான் விருப்பம். ஆனால், இடையிடையே இசையில் வார்த்தைகள் தெளிவில்லாமற் போனதைத் தவிர்த்திருக்கலாம். அது கொஞ்சம் எரிச்சலாகக் கூட இருந்தது.

எல்லா நடிகர்களும், நடிகைகளும் சிறப்பாகவே நடித்திருக்கிறார்கள். You are good looking, so you can get away என்பதைப் போலவே சினிமாவிலும் அழகாய் இருக்கிறார்கள் என்பதற்காகவே அவர்களுக்கு நடிப்பு வரவில்லை என்றாலும் அவர்களை மேலும் வளரவைத்து விடுகிறார்கள்.

நடுவில கொஞ்சம் பக்கத்தை காணோம் படத்தில் என்னைக் கவர்ந்தவர் சரஸ் என்கிற பிறேம் கதாபாத்திரத்தின் நண்பர் தான், good looking and acting well. அவர் பெயர் என்ன! இன்னும் நிறைய முயற்சிகளுக்கும், வெற்றிகளுக்கும் இந்த டீமுக்கு என் வாழ்த்துக்கள்.
 
Image: Google.

 

மார்ச் 15, 2013

எத்தனைமுறை திரும்பி, திருப்பி பார்க்க..!

பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு கிடைக்கவேண்டிய நியாயமான ஒரு தீர்வு கிடைக்காமலே, மறுக்கப்பட்டுகொண்டே இருக்கும் நியாயத்தை குறித்து யோசிக்கும் போது அது குறித்த வரலாற்றை திரும்பிப் பார்க்க நேரிடுகிறது. எத்தனை முறை அதை திருப்பித் திருப்பி யோசிக்கும்போதும் எங்கே பிழை விடுகிறோம், எங்கே தோற்றுப்போகிறோம் என்று கேள்விகள் உள்ளுக்குள் அறைந்துகொண்டே இருக்கின்றன. ஈழத்தமிழர்கள் தங்கள் சுயநிர்ணய உரிமை மீட்டெடுக்க அகிம்சை முதல் ஆயுதப்போராட்டம் வரை எல்லா வழிகளிலும் போராடியாயிற்று. இருந்தும் தீர்வுகள் தான் இன்னும் மனித உரிமைகள் சபை, ஐ. நா. சபை என்று சர்வதேசத்தினை நோக்கியே வாய்பார்க்க வைக்கிறது. ஐ. நா. வின் பொதுச்சபையில் பேசவேண்டியதை இன்னும் கூட மனித உரிமைகள் சபையில் இழுத்தடித்துக்கொண்டிருக்கிறது சர்வதேச சமூகம்.

வரலாற்று ரீதியாக இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு மாநிலங்கள் தமிழர்களுக்கு சொந்தமான பூர்வீகபூமி, தமிழர்களுக்கு வரலாற்றுரீதியான இறையாண்மை இருந்தது. எந்தவொரு இனத்தின் சுயநிர்ணய உரிமையை யாரும் மறுக்க முடியாது. இதிலெல்லாம் மற்றவர்கள் யாரும் உரிமை கோரவோ அதை தட்டிப்பறிக்கவோ முடியாது என்பது காகிதங்களில் எழுதப்பட்ட நியாயம்.

இதனடிப்படையில் தமிழர்கள் தங்கள் அரசியல் அபிலாஷைகள், சுயநிர்ணய உரிமைகள் பற்றி உரக்கப்பேசினாலும், வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம் முதல் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு முதல் மக்கள் ஆணையை வழங்கினாலும் அதெல்லாம் கணக்கில் எடுக்கப்படாமல் தயவுதாட்சண்யமின்றி தட்டிக்கழிக்கப்படுகிறது.

எப்படி இருந்தாலும் இது குறித்தெல்லாம் தொடர்ந்து பேசவேண்டிய கட்டாய சூழலும் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. இலங்கைக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் இந்தியாவின் அனுசரணை, ஆதரவின்றி ஈழத்தமிழர்கள் உரிமைகளை வென்றெடுக்க முடியாது என்கிறார்கள் சர்வதேச அரசியல் தெரிந்தவர்கள். இந்தியாவின் வெளிநாட்டுக் கொள்கையில் மாற்றம் வரவேண்டும் என்கிறார்கள். சரி, இந்தியாவின் ஈழத்தமிழர்கள் குறித்த நிலைப்பாட்டை இந்தியாவின் வெளிநாட்டுக் கொள்கைகளாலே மாற்ற முடியும் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவ்வாறு மாற்றம் நிகழ தமிழகத்தமிழர்களின் காத்திரமான அரசியல் பரப்புரை மற்றும் செயற்பாடுகள் தேவை என்பது ஈழத்தமிழர்கள் எண்ணம். ஆனால், தமிழகத்தில் எத்தனை சதவீதமானோருக்கு ஈழப்பிரச்சனை குறித்து தெரிந்திருக்கிறது என்கிற யதார்த்தமான உண்மையோடு; ஈழத்தமிழர்கள் தங்கள் உரிமைகளை வென்றெடுப்பதில் தமிழகத்தமிழர்களை நம்பிப் பலன் இல்லை என்கிற தமிழகத்தமிழர்களின் குரல்களும் ஒலிக்காமல் இல்லை.

இந்த சூழ்நிலையில் தான் இப்போது தமிழகத்தில் தலையெடுத்திருக்கும் கல்லூரி மாணவர்களின் எழுச்சி ஈழத்தை நோக்கி எழுந்திருக்கிறது. இந்த எழுச்சியின் காரிய, வீரியத்தை வரவிருக்கும் நாட்களே தீர்மானிக்கும். காலங்காலமாக தமிழகத்தில் இருக்கும் திராவிட மற்றும் பெரியார் கொள்கைகள் சார் அமைப்புகளிடம் இருந்து ஒலிக்கும் குரலானது நியாயத்தை ஒலித்தாலும், அது பலரை சென்றடைவதில்லை. இது அதிகம் பேரை சென்றடையாவிட்டாலும் பெரும்பாலும் அரசியல்வாதிகளின் அற்பத்தனமான உளறல்கள் போலன்றி உலகவரலாற்றோடும், மனித விடுதலை குறித்த கொள்கைகள் சார்ந்து இருக்கின்றன.

கொளத்தூர் மணி அவர்களின் இந்தப் பேச்சு ஈழத்தமிழர்களின் இறையாண்மை குறித்து தெளிவாக விவரிக்கிறது. இந்தியாவும், இலங்கையும் பேசும் போலி இறையாண்மை அல்ல இது. ஈழத்தமிழர்களின் வரலாற்று இறையாண்மை (Historical Sovereignty), அது பெளத்த சிங்கள பேரினவாதத்தால் விழுங்கப்பட தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் வென்றெடுக்கப்பட்ட இறையாண்மை (Earned Sovereignty), இப்போது புலிகளின் பின் இனப்படுகொலைக்கு ஆளான ஈழத்தமிழர்களுக்கான தீர்வான இறையாண்மை (Remedial Sovereignity) என்பவற்றை தெளிவாக உலகவரலாற்றில் இன்றுவரையுள்ள உதாரணங்களோடு விளக்குகிறார். தமிழகத்தமிழர்கள் ஈழத்தமிழர்கள் விடயத்தில் எங்கே தவறியிருக்கிறார்கள் என்பதையும் விளக்கியிருக்கிறார்.
 
அதேபோல், சர்வதேச ரீதியில் உலகமக்களின் விடுதலை நோக்கிய மார்க்சிய தத்துவத்தை கடைப்பிடிக்கும் ரஷ்யா, சீனா, க்யூபா என்கிற சோஷலிச நாடுகள் இம்முறை சுழற்சி முறையில் மனித உரிமைகள் சபையில் இலங்கைக்கு ஆதரவாக தங்கள் வாக்குகளை பயன்படுத்த இல்லாமல் இருக்கிறார்கள் என்பது கூட சந்தோசமான ஒரு விடயமாகத்தான் பார்க்கப்படுவதாக கொளத்தூர் மணி சொல்வதும் கசப்பான யதார்த்தம். இந்தப் போலிகள் நிறைந்தது தான் சர்வதேசம்.

எங்களுக்கான நியாயங்களும், அதற்கான போராட்டங்களும் சரியான பாதையில் தான் போய்க்கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால், தீர்வுகள் மட்டும் தூரத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
 

 

மார்ச் 12, 2013

தமிழக மாணவர்களும் ஈழத்தமிழர் உரிமையும்!

 
உலகவரலாற்றில் போராட்டங்களின் வழி தமக்கென்று தனி நாட்டையோ அல்லது பறிக்கப்பட்ட தங்கள் தேசத்தையோ மீளப்பெற்று தமக்கென்று இறையாணமையுடனான தேசத்தை உருவாக்கிய இனங்கள், மக்கள் உண்டு. கொசொவோ 2008 இல் இறையாண்மையுடன் கூடிய தனித்தேசமாக தன்னை நிறுவிக்கொண்டதும்; சர்வதேசத்தின் மேற்பார்வையிலான சுதந்திரமான வாக்கெடுப்பில் 2011 இல் விடுதலை அடைந்த தெற்கு சூடானும்  அண்மைய உதாரணங்கள்.
 
இதைப்போலவே தமிழர்களுக்கான இறையாண்மையுடன் கூடிய வெளியக சுயநிர்ணய உரிமை உண்டு. ஆனால், கிடைக்கப் பெறுவதிலுள்ள சர்வதேச, பிராந்திய அரசியல் சிக்கல்கள் குறுக்கே நிற்கின்றன. மனித உரிமை சபையின் கூட்டத்தொடர் தற்போது ஜெனீவாவில் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. அதே சமயம், அங்கேயே இன்னொரு பக்கம் ஈழத்தமிழர்களின் தனித்தமிழீழத்துக்கான நியாயமான காரண காரியத்தொடர்புகளை, அரசியல் வரலாற்றுப் பின்னணிகளை உலகிற்கு எடுத்துச் சொல்லும் முயற்சியும் நடைபெறுகிறது. இதற்கான முயற்சியில் சர்வதேசத்தைச் சேர்ந்த அரசியல் ஆராய்ச்சிப் படிப்பில் அது சார்ந்த துறையில் இருப்போர் ஈடுபட்டிருக்கின்றனர். அதாவது, கொசோவோவிற்கும், தெற்கு சூடானுக்கும் எந்த அடிப்படையில் சுதந்திரம் கிட்டியதோ அதே அடிப்படையில் ஈழத்தமிழர்களுக்கும் அவர்கள் சுதந்திரமாகவும், இறையாண்மையோடும் வாழும் உரிமை உண்டு என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஈழத்தமிழர்களுக்கு Remedial Sovereignty உண்டு என்பது முள்ளிவாய்க்கால் முடிவுக்குப் பின்னர் இன்னும் காத்திரமாக சொல்லப்படுகிறது.
 
Remedial Sovereignty சொல்வது, சரிசெய்யமுடியாத இழப்பு என்பது இனப்படுகொலை, மனிதத்துக்கு எதிரான குற்றங்கள், போர்க்குற்றங்கள் வரையானவற்றை ஒரு இனத்தின் மீது திட்டமிடப்பட்டு நடத்தப்பட்டால் அவர்களுக்கு தனியே பிரிந்துசென்று தங்களைத்தாங்களே ஆளும் உரிமை உண்டு என்பதே. அதாவது சரிசெய்யவோ, சமப்படுத்தவோ முடியாத இழப்புகளுக்கான பரிகாரமான இறையாண்மையுடன் கூடிய தனியாட்சி வழங்குவது. தமிழர்கள் இனப்படுகொலைக்கு ஆளானர்கள் என்பதற்கான நேரடியான வார்த்தைப் பிரயோகம் ஐ. நா. வின் அறிக்கைகளிலேயே இல்லை என்றாலும், அதை சுற்றிவளைத்து சொல்லியிருக்கிறார்கள். அது இனப்படுகொலையை குறிக்கிறது என்று ஏன் நேரடியாகச் சொல்லமாட்டார்கள் என்பது ஏகாதிபத்திய சர்வதேச அரசியல்.
 
இப்போது மனித உரிமைகள் கூட்டத்தொடரில் கொண்டுவரப்படவிருப்பதாக சொல்லப்படும் இலங்கைக்கு எதிரான அமெரிக்கத் தீர்மானத்தில் Remedial Sovereignty என்பது கண்டிப்பாக குறிப்பிடப்படவேண்டிய ஆனால் வழக்கம் போல் ஈழத்தமிழர்களின் உரிமையின் பால் காட்டப்படும் மெத்தனப்போக்காக அது தவிர்க்கப்பட்டிருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது.
 
ஈழத்தில் வாழ்பவர்களுக்கோ குரல்வளைகள் நெரிக்கப்படுகிறது. புலம்பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்கள் எவ்வளவு தான் தொண்டை வறளும் அளவு கத்தினாலும் புறக்கணிக்கப்பதையே பழக்கமாக கொண்ட மேற்குலகம், இவைகளுக்கு மத்தியில் இப்போது ஈழத்தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான நியாயமான குரலாக யாருமே எதிர்பாராத வகையில் தமிழக மாணவர்களிடம் தன்னெழுச்சியான போராட்டங்கள் காலத்தின் தேவைக்கேற்றாற்போல் முளைத்திருக்கிறது! இவர்களது கோரிக்களுக்கான நிலைப்பாடானது மனித உரிமைகள் சபையில் கொண்டுவரப்படும் தீர்மானத்தை எதிர்த்தும், ஈழத்தமிழர்களுக்கான சுயநிர்ணய உரிமைக்கான சர்வதேச கண்காணிப்புடனான வாக்கெடுப்பைக் கோரியும், ஆசிய நாடுகள் அல்லாத தலைமையில் இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு எதிராக இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகளுக்கு சர்வதேச போர்க்குற்ற விசாரணை வேண்டும் என்பதாகும். இனப்படுகொலைக்கு ஆளான ஈழத்தமிழர்களுக்கு நிரந்தரமானதும், சுதந்திரமானதுமான தீர்வு தனித்தமிழீழம் என்பதே இவர்களின் நிலைப்பாடு.

தமிழக மாணவர் போராட்டம் இப்போது தான் முளைவிட்டாலும் அதன் நோக்கங்கள், கோரிக்கைகளில் ஈழம் தொடர்பில் தெளிவான போக்கு காணப்படுகிறது. ஈழத்தமிழர்கள் விடயத்தில் தமிழக-இந்திய அரசியல்வாதிகளை நம்பி, நம்பி ஏமாந்துபோன கசப்பும், வெறுப்பும் அவர்களது பேச்சில் வெளிப்படுகிறது.  இது குறித்து தமிழகத்தின் காட்சி ஊடகமான புதியதலைமுறை தொலைக்காட்சியின் நேர்படப் பேசு நிகழ்ச்சி பார்த்தபின் உருவான எண்ணங்களும், பிரதிபலிப்பும்.
 
ஈழம் குறித்த அமெரிக்க தீர்மானம் பற்றிய கோரிக்கைகளில் மாணவர்கள் மிகத்தெளிவான, காத்திரமான, திட்டவட்டமான முடிவுகளுடன் போராட்டத்தை தொடங்கியிருக்கிறார்கள் என்பது பேச்சில் தெரிகிறது.

இருந்தாலும் 2 அல்லது 3 நாட்களே ஆன போராட்டம் பற்றிய இலக்குகளை கேட்கிறோம் பேர்வழிகள் என்று இந்த நிகழ்ச்சியில் பேசிய எழுத்தாளரும், இலக்கியவாதியுமான மனுஷ்யப்புத்திரன் மற்றும் நிகழ்ச்சியை தொகுத்துவழங்கியவரின் கேள்விகளும் அவரே தங்கபாலு ஐயா நீங்க சொல்லுங்க, நீங்க சொல்லுங்கன்னு முன்னாள் தமிழக காங்கிரஸ் தலைவர் தங்கபாலுவையே பேசவைத்து அழகுபார்த்ததும் நிகழ்ச்சியின் சறுக்கல் மட்டுமல்ல, எரிச்சலும் கூட.

பெரும்பாலும் இலக்கியவாதிகள் என்றாலே நுண்திரிபு நயமாக அரசியல் பேசுபவர்கள் மற்றும் அரசியலிலிருந்து விலகி யதார்த்தம் என்னும் பேரில் மனிதவாழ்வை எழுத்தில் அறுத்துப் பார்ப்பவர்களுக்கு மத்தியில் ஒரு இலக்கியவாதியாக மனுஷ்யப்புத்திரன் தங்கபாலுவிடம் கேட்ட தடாலடிக் கேள்விகளுக்கு சபாஷ். பிறகு, அவரே மாணவர்கள் தங்களுக்கு அரசியல்வாதிகளோடு இணைய விருப்பமில்லை என்று சொன்னபிறகும் அதையே வற்புறுத்தி இல்லை அவர்களோடு இணைந்து போராடுங்கள் என்கிற கருத்தை விதைப்பது போல் தோன்றியதை தவிர்க்க முடியவில்லை. அரசியல் சாராமல் யாருமே ஒரு பொதுப்பிரச்சனைக்காகப் போராடவே முடியாதா! ஆனால், மாணவர்களின் நிலைப்பாடு இதுவரை அரசியல்வாதிகளை இதில் சேர்த்துக்கொள்வதாய் இல்லை.

ஒரு வேளை தமிழ் நாட்டில் ஹிந்தி எதிர்ப்பு போராட்டம் போல் ஒரு அரசியல் கட்சியின் ஆதரவோடு போராடுவதென்றாலும், இந்நாட்களில் எந்தக்கட்சி அவ்வாறான நம்பிக்கைத்தன்மையை வைக்குமளவிற்கு இருக்கிறது.

மாணவர்கள் அவர்கள் வழியில் அவர்களுக்கு தெரிந்தவரையில் போராடுகிறார்கள். அவர்களே தான் பிரச்சனைகளை முன்னெடுத்து போராடவேண்டுமென்றால் எதற்காக அரசியல், ஜனநாயகம், அதன் பிரதிநிதிகள் என்கிற அலுப்பான கேள்விகளும் தோன்றித்தொலைக்கிறது.
 
சமூகவலைத்தளத்தில் மாணவர்களின் போராட்டம் பற்றி சொல்லப்பட்ட ஒரு கருத்து.
 
“தமிழ் நாட்டில் ஈழ பிரச்சனை மாணவர் அமைப்பு போன்று எந்த அமைப்பால் முன்னெடுக்கபட்டாலும்  அதனுடைய உடனடி பலனை அறுவடை செய்யபோவது அ தி மு க தான்  ஏனென்றால் இந்த போராட்டம் தீவிரமாகும்போது போர் உச்சகட்டத்தில்  ஆட்சியில் இருந்த தி மு க  வின் செயலற்ற தன்மைதான் பேசுபொருளாக மாறும் அது அ தி மு க விற்கு வாக்குகளாக மாறும் இதுதான் சட்டசபை தேர்தலிலும் நடந்தாது

உண்மையில்  கருணாநிதிக்கு பயமெல்லாம் ஜெயலலிதாவின் மேல்தான் அதனால் தான் இந்த டெசோவெல்லாம்  ஆளும் கட்சி இதை பயன்படுத்தி வரும் நாடாளுமன்ற தேர்தலை சந்திக்கும்

என்னை பொருத்தவரை சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனை வராத அளவுக்கு  ஆளும் கட்சி இதை ஆதரிக்கிறது

ஏனென்றால் சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனை வந்தால் கருணாநிதி அதை வைத்து அரசியல் செய்துவிடுவார்.”
 
 ஈழத்தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கும், கெளரவமான வாழ்வுக்கும் குரல்கொடுக்கும் தமிழக மாணவர்களுக்கு நன்றியை தெரிவிக்கவும் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம் எஞ்சியுள்ள ஈழத்தமிழர்கள்.


Image: Google.