அக்டோபர் 10, 2011

எதுவரை ஈழத்தமிழர்கள் காத்திருக்க வேண்டும்!!


ஈழம்...! பேசினாலும் முடியாத கதையாய், அழுதாலும் தீராத வலியாய் ஈழத்தமிழர்களுக்கு இருக்க, சர்வதேசத்தில் எல்லோருடைய நிகழ்ச்சி நிரலிலும் அவர்களின் தேவைக்கேற்றாற்போல் இடம்பிடித்திருக்கிறது. பல நேரங்களில் புரிந்தும், சில நேரங்களில் புரியாமலும் இருக்கிறது ஈழத்தமிழர்களுக்கான சர்வதேசத்தின் முதலைக்கண்ணீர். தமிழர்களும் இதிலெல்லாம் ஒருநாள் மாற்றம் வரும், அந்த மாற்றத்தின் மாற்றம் நாங்கள் அசைக்கும் ஒவ்வொரு துரும்பிலும் இருக்கிறது என்று இடைவிடாத முயற்சிகள் செய்துகொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். வாய் கசந்ததோ, இனிப்பு கசந்ததோ என்கிற நிலையாய் இவர்கள் குறித்தும் சில குழப்பங்கள். நாங்கள் தான் தமிழர்கள் ஆயிற்றே!!! இதைவிளக்க பழமொழி தேவையில்லை. தமிழர்கள் என்கிற அடைமொழியே போதும . .

தனி ஈழம் என்கிற கருத்துருவம் அடிப்படை உரிமைகள் கூட மறுக்கப்பட்டு சிங்கள அடக்குமுறைக்கும், வன்முறைக்கும் பலியாக்கொண்டிருந்த, இன்னமும் பலியாகும் தமிழர்களின் அறிவுக்கும், பார்வைக்கும் வைக்கப்பட்ட நாள் முதல் அது விமர்சனப் பொருளாகவே பரிமளிக்கிறது. கூடவே பரிமாண வளர்ச்சியும் கண்டிருக்கிறது, மறுப்பதற்கில்லை. தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமை என்பது கம்யுனிஸ்ட் கட்சியாலும் (1944), இலங்கை தமிழரசு கட்சி (1951- Federal Party), வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம் (1976), திம்பு பேச்சுவார்த்தை (1985), பிறகு 2002 இல் மீண்டும், மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. யார், யாரோ போராடினார்கள் எங்கள் பறிக்கப்பட்ட மண்ணுக்கும், உரிமைகளுக்குமாய். சிலபேருக்கு அது பிழைப்புவாதம். இறுதிவரை போராடியவர்கள் நாங்கள் கடைசிவரை கொண்ட கொள்கையில் இருந்து விலகாதவர்கள் என்கிற அழியாப்புகழுடன் இறுமாப்புடன் வரலாற்றில் வாழ்கிறார்கள், என்றென்றும் வாழ்வார்கள்!

கூரையேறி கோழி பிடிக்க முடியாதவன் வானம் ஏறி வைகுண்டம் காட்டினானாம். புலிகளின் கொள்கைகளை விமர்சிக்க திராணியற்றவர்கள் அவர்களையே விமர்சித்து தங்கள் கையாலாகத்தனத்தை இன்றுவரை  வெளிக்காட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.  புலிகளை விமர்சிப்பதை தவிர ஈழத்தமிழர்களுக்காய் ஏதாவது செய்திருப்பார்களா என்பது அவர்களுக்கே வெளிச்சம். அது போலத்தான் விமர்சிக்கப்பட்டது தமிழீழ விடுதலிப்புலிகள் தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கு கொடுக்க நினைத்த வடிவமும். ஈழத்தமிழர்களுக்கான சுயநிர்ணயம், தனியாட்சி என்பதெல்லாம் புலிகள் காட்சிக்குள் வருமுன்பே உருவான கருத்துருவங்கள். புலிகள் அதை நியமாக்கப் போராடினார்கள். எப்போதுமே தங்கள் கொள்கையிலும், அடைய நினைத்த அரசியல் இலக்கிலும் இருந்து விலாகமல் பல தடைகளை, அவதூறுகளை கடந்து வந்தவர்கள் புலிகள்.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் முட்டை போட்டார்கள். அந்த முட்டையில் முடி இருக்கிறதா, இல்லையா என்பது சிலரது வாதம். சிலருக்கு அதில் முடி இருக்கிறது. அது போர்க்குற்றம் என்கிற முடி என்பது பெரும் களிப்பு. என்னமோ உலகத்தில எல்லாரும் யோக்கியர்கள். புலிகள் இவர்களுக்கெல்லாம் கீழானவர்கள் என்கிற சிந்தனையை தமிழர்களிடமே வளர்த்தெடுக்க நினைக்கிறார்கள் போலும். இன்னமும் அது குறித்து குவியவில்லை வழி தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அது குறித்த தேடலின் முடிவில் ஒருவேளை திரும்பிப் பார்த்தால் ஈழத்தமிழினம் முற்றாய் துடைத்தழிக்கப்பட்டிருக்கலாம். அது பற்றி நாங்கள் பிறகு யோசிப்போம். இப்போதைக்கு புலிகளின் மேல் எல்லாப் பழியையும் சுமத்தி விட்டு நடையை கட்டுவோம். அல்லது, புலிகளை விமர்சித்தே பிழைப்பை நடத்துவோம் என்பது அமெரிக்காவுக்கும், இந்தியாவுக்கும் உறுதுணையாய் இருக்கும் மாற்றுத்திறனாளிகள் கொள்கைப்பிடிப்பாய் இருக்கலாம்.

இலங்கையின் உச்சநீதிமன்றம், அரசியல் யாப்பு முதல் உள்ளூராட்சியின் துணைவிதிகள் வரை தமிழர்களின் உரிமைகளுக்கு உத்தரவாதம் இல்லை என்று சர்வதேச நெருக்கடிகளை தீர்க்கும் அறிஞர் குழாம் பக்கம், பக்கமாய் அறிக்கை எழுதுவார்களாம். அட கருமாந்திரமே!!! அதுக்குத்தானே, அவற்றிலெல்லாம் மறுக்கப்பட்ட தமிழர்களின் உரிமைகளுக்காகத்தானே புலிகள் போராடினார்கள் என்றால்; இல்லையாம், அவர்கள் பயங்கரவாதிகளாம். அமேரிக்கா பொய்யை உண்மை மாதிரி சொன்னா அதை இவர்கள் (சர்வதேச நெருக்கடிகள் குழு) மட்டும் என்ன மறுக்கவா போகிறார்கள். இவர்களின் தர்ம நியாயப்படி ஐ. நாவின் மேற்பார்வையில் சுயநிர்ணயம் வேணுமா வேண்டாமா என்று தமிழர்களிடத்தில் ஒரு பொதுவாக்கெடுப்பு செய்ய பரிந்துரைத்தால் இவர்கள் செய்யும் உலகமகா சேவைகளின் சிறப்பை மெச்சலாம். ஆனால், இவர்களோ ஈழவிடயத்தில் புலம்பெயர் தமிழர்களை குத்திக்காட்டுவதையே இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவு தருவது போல் செய்பவர்கள். 

ஈழத்தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமை என்பது புலிகளின் சித்த்தாந்தம். அது புலத்தில் புலி ஆதரவாளர்களால் (அவர்களின் பதம் Pro-LTTE Ideology) மட்டுமே பேசப்படுகிறது என்பது மாதிரியான ஒரு தோற்றப்பாட்டை இவர்கள் உருவாக்குகிறார்கள். ஈழத்தில் வாழும் தமிழர்களுக்கும், புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கும் இடையே ஒரு இடைவெளி இருக்கிறது. அது இலங்கையின் இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வு கிடைக்க ஒரு தடையாய் இருக்கலாம். புலம்பெயர் தமிழர்கள் புலிகளின் தன்னாட்சி, தேசம், தேசியம் என்கிற கோட்பாடுகளை பிடித்து தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றெல்லாம் ஆராய்ச்சிக்கட்டுரை எழுதுகிறது சர்வதேச நெருக்கடிகள் குழு (International Crisis Group)

புலிகள் ஒழிக்கப்பட்ட பின்னும் இன்னும் கூட புலத்தில் வாழும் தமிழர்கள் எமக்குரிய சுயநிர்ணய உரிமை கேட்கிறார்கள். அதுக்கு பதில் சொல்ல யாருமில்லை. இலங்கையின் அரசியல் யாப்பு, நீதித்துறை, சட்ட ஒழுங்கை மட்டும் அறிவுஜீவிகளும் கொள்கைவகுப்பாளர்களும் விமர்சித்து எழுதிவிட்டு அங்கெல்லாம் மறுக்கப்படும் உரிமைகளுக்கு என்ன தீர்வு என்று கேட்டால் இவர்களுக்கு கசக்கிறது. பயங்கரவாத ஒழிப்பில் போர்க்குற்றம் நிகழ்ந்து, மனிதத்திற்கு எதிராக குற்றம் இழைக்கப்பட்டது என்றும் ஏதேதோ சொல்லி பிரச்சனையின் மூலம் பற்றியோ அல்லது தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாசை பற்றியோ பேச மறுப்பதோடு, புலம் பெயர் தமிழர்களை குற்றங்குறை கூறுவதையும் முழுநேரமாய் செய்வார்கள் போல.

இப்போ இது குறித்து நான் இங்கே முக்குவதற்கு காரணம், இப்போ மறுபடியும் இலங்கையில் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக ஈழத்தமிழர்களின் "சுய நிர்ணய உரிமை" குறித்து அறிவுஜீவிகள் பேசத் தலைப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது தான். இலங்கையின் பத்திரிகை சுதந்திரம், தனிமனித உயிர் மற்றும் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்கள் ராணுவ அடக்குமுறை மூலம் பறிக்கப் பட்டாலும், அது குறித்து இப்போது இவர்கள் பேசுவது நல்லதோர் அறிகுறியாய் தோன்றுகிறது. தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமை/தனியாட்சி குறித்த பேச்சுகள் எப்போதோ தோற்றம் பெற்றாலும், அது அப்பப்போ இலங்கை அரசால் தட்டிக்கழிக்கப்பட்டே வந்தது. இப்போ ராஜபக்கேஷேக்களின் ஆட்சியில் அட்டூழியம் தலைவிரித்தாட, நாட்டின் பொருளாதாரம் அதளபாதாளத்தில் தள்ளப்பட்டுக்கொண்டிருக்க சிங்கள அறிவு சீவிகளும் கொஞ்சம் விழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் போலும்.

இலங்கையின் அரசியல் திருத்தச்சட்டங்கள் குறித்து பேச ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். பதிமூன்றாவது திருத்தச்சட்டம் காத்திரமான முறையில் செயற்படுத்தப்பட வேண்டுமாம்!! இது இந்தியாவின் ஈழத்தமிழர்களுக்கான அதிவிஷேட கண்டுபிடிப்பு என்பது உபரித்தகவல். பதினேழாவது திருத்தச்சட்டம் என்பது பதினெட்டாவது திருத்த சட்டத்திற்கு வழியமைக்கும் என்றெல்லாம் எழுதுகிறார்கள். நல்ல விடயம்.  அட, நீங்க குழம்பாதீங்க இந்த திருத்த சட்ட மூலங்களின் வழி அவர்கள் அறிவுறுத்துவது இலங்கையின் ராணுவ ஆக்கிரமிப்பை ஒழித்து, ஜனநாயகத்தை நிலைநாட்டுவது தான் அப்படியென்று இலங்கை விடயத்தில் கொஞ்சம் யதார்த்தம் மீறி யோசிக்கிறார்கள் போல. குறிப்பாக இலங்கையின் உச்ச நீதிமன்றம் வரை தனது அதிகாரத்தை செலுத்தும் சகல நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி ஆட்சி முறை குறித்த மாற்றம் பற்றி குமுறுகிறார்கள் அவ்வளவே.

பதின்மூன்றாவது திருத்தச்சட்டம் என்றவுடன் தான்  இன்னோர் விடயமும் ஞாபகம் வருகிறது. ராஜீவ்-ஜெயவர்த்தனே ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து இந்த சட்ட மூலம் வடக்கு-கிழக்கு இணைப்பு, அதிகாரப் பரவலாக்கல் என்று இருந்தது.  அங்கேயும் பிற்காலத்தில் உச்சநீதிமன்றம் வடக்கு-கிழக்கை பிரித்தது வேறு விடயம். 2002 ம ஆண்டு பேச்சுவார்த்தைகளின்  போது சமஷ்டி ஆட்சிமுறையில் அதிகாரப்பரவலாக்கம் என்கிற பதத்தை பாவிப்பது தவறு என்று தான் சுட்டிக்காடியத்தை கனேடிய நிபுணர்கள் ஏற்றுக்கொண்டதாக போரும் சமாதானமும் நூலில் எழுதியிருக்கிறார் அன்ரன் பாலசிங்கம். காரணம் சிங்கள அரசியல்வாதிகள் அதுகுறித்து குளறுபடியான கருத்துக்களை கொண்டிருப்பது தான் என்கிறார். அது எவ்வளவு தூரம் குளறுபடியானது என்பதற்கு முன்னாள் முதலமைச்சர் என அழைக்கப்பட்ட  வரதராஜப் பெருமாள் தனது பதவிக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை என்று துறந்துவிட்டு இந்தியாவிடம் மறுபடியும் தஞ்சமடைந்ததில் இருந்து தெரிந்துகொள்ளலாம்.

புலிகள் சமஷ்டி ஆட்சிமுறையில் தீர்வு தேடினார்கள் என்கிற விமர்சனப் பார்வைக்கும் விளக்கம் கொடுத்திருக்கிறார். இங்கே இந்தக்கூற்றின் மூலம் அவர் சொல்ல விளைந்தது தமிழர்களின் சுய நிர்ணய உரிமை பற்றியே. அது உள்ளக, வெளியக சுயநிர்ணய உரிமை (Internal, External Self-Determination) குறித்த சர்வதேச, ஐ. நாவின் (அரசுகள் மத்தியில் நல்லுறவையும் ஒத்துழைப்பையும் நிலைநாட்டுவது பற்றிய சர்வதேச விதிகள்) சட்ட திட்டங்களுக்கு அமைவாக பேச்சுவார்த்தைகளின் மூலம் ஆராயப்பட்டது.

எது எப்படியோ ஆரம்பத்திலிருந்தே, அதாவது புலிகளின் காலத்துக்கு முன்பிருந்தே ஈழத் தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமை என்பது முன்வைக்கப்பட்டே வந்தது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசுக்குமிடையிலான பேச்சுவார்த்தைகளில் அது மீண்டும், மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டது. அது புலிகளின் ஆயுதப்போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தபின் ஏனோ நீர்த்துப்போகச் செய்யப்படுகிறது. இப்போது ஈழத்திலிருந்து அரசியல் ஆய்வாளர்கள் மற்றும் அறிவுஜீவிகளால் முன்வைக்கப்படும் ஓர் குற்றச்சாட்டு தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு ஈழத்தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமை குறித்து காத்திரமாக தங்கள் நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தவில்லை என்பது தான். அதுக்குப் பின்புலத்தில் இந்தியா செயற்படுகிறது என்பது பட்டவர்த்தனமான உண்மை.

தவிர, முக்கியமாய் போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் மனிதத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் என்றே ஈழப்பிரச்சனையின் முனைப்பும் மழுங்கடிக்கப்படுகிறது. சர்வதேச சட்டங்கள், நியாயம், தர்மம் என்று எல்லாமே ஈழத்தமிழர்களின் விடயத்தில் சரியாய் அமைந்திருந்தும் போர்க்குற்றங்கள் குறித்த நியாயமான விசாரணையே இழுபறியாய் இருக்கிறது. போர்க்குற்றங்கள் விசாரிக்கப்பட வேண்டியது தான். ஆனால், அதை மட்டுமே நம்பியிருந்து எங்கள் சுயநிர்ணய உரிமை குறித்த குரலை வெறுமனே அது புலம்பெயர் தமிழர்களின் கோட்பாடு, கொள்கை என்கிற சர்வதேச சூழ்ச்சிக்கு பலியிடுவது நியாயமில்லை. அதை இப்போது ஈழத்தில் இருக்கும் அறிவுஜீவிகள் பேசத் தலைப்பட்டிருப்பது ஆரோக்கியமான ஓர் நகர்வாய் தோன்றுகிறது. தமிழர்களின் பூர்வீக வடக்கு, கிழக்கில் ராணுவ ஆக்கிரமிப்பை, ராணுவ முகாம்களை முற்றாக அகற்றிவிட்டு அங்குள்ள தமிழர்களிடம் எங்களுக்கு சுயநிர்ணய உரிமை வேண்டுமா என்று கேட்கவேண்டியது தானே.

ஈழத்தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமை என்பது புலிகளின் கண்டுபிடிப்போ அல்லது பொழுதுபோகாத புலம்பெயர் தமிழர்களின் கற்பனையோ அல்ல. அது தான் ஈழவிடுதலை!!! தமிழர்கள் என்கிற ஒரு தனியினம் தனது அடிப்படை உரிமைகள், பொருளாதார, அரசியல், பண்பாட்டு உரிமைகளை பாதுக்காக தனியே பிரிந்து செல்வதென்பது  எந்தவொரு சந்தேச சட்டத்திலும் பிழை என்று சொல்லப்படவில்லை. ஈழத்தில் வாழும் தமிழர்கள் அவர்களுக்குரிய சுயநிர்ணய உரிமை  குறித்து பேசும் சுதந்திரம் இலங்கை அரசால் அனுமதிக்கப்படும்வரை காத்திருக்க சொல்கிறார்களா இந்த அறிவுஜீவிகள்?

தொடர்புடைய பதிவுகள்:




உதவி:



Image Courtesy: lulurathi :)

4 கருத்துகள்:

siva சொன்னது…

present..but i dont know what to comment.

அறிவு ஜீவி சொன்னது…

இறந்த காலத்தை விட்டு நிகழ்காலத்துக்கு வாங்கோ. புலிகள் தவறே செய்யவில்லை என்று வாதிடவதை விட ஏதாவது உருப்படியான காரியம் செய்யலாம்

Rathi சொன்னது…

Siva, Yes sir ...... :)

Rathi சொன்னது…

அறிவு ஜீவி,ஈழத்துக்காய் அல்லது ஈழத்தமிழர்களுக்காய்
நீங்க செய்த அல்லது செய்கிற உருப்படியான காரியத்தை சொன்னா நாங்களும் பங்களிக்கத் தயார் :)


அறிவுசீவிகள் புலிகள் மட்டுமே தவறு செய்தார்கள் என்று சொல்வதை விட அயோக்கியத்தனம் வேறொன்றுமில்லை என்பதை பதிந்தேன்.